.ΕΙΝΑΙ Η ΤΑΚΤΙΚΗ ΣΟΥ ΝΑ ΜΕ.

Γράφει η Βέρα Ι.Φραντζή     Μπλε μολύβια ζωγραφίζουν τον ουρανό γύρω από το πρόσωπό σου Το πρόσωπό σου είναι μπλε και πράσινο με ροζ χίλια και λευκά τσίνορα Το πρόσωπό σου είναι μαλακό σαν τυράκι λευκό και ψωμί σαν πρόσωπο Το πρόσωπό σου παντού Το πρόσωπό σου και εσύ Α, έχεις και σώμα Α, […]

Read More .ΕΙΝΑΙ Η ΤΑΚΤΙΚΗ ΣΟΥ ΝΑ ΜΕ.

To ενστικτο της αυτοσυντηρησης καποιους τους εχει τρελανει

Γράφει η Βέρα Ι.Φραντζή Κάποιοι άνθρωποι ταλαιπωρούνται στη ζωή από τον εσωτερικό τους μονόλογο. Κάποιοι όχι. Όπως το θέλει και το κλισέ, ο καθένας έχει του δαίμονές του. Δεν θα μπορούσε να λείπει το στίγμα των θρησκειών στη μύχια αυτή συνομιλία για την περιγραφή του. (Πού να γλυτώσεις;!) Λύση σε αυτό βρίσκουμε στην τέχνη, στο […]

Read More To ενστικτο της αυτοσυντηρησης καποιους τους εχει τρελανει

Μια ουτοπια καλωδιωμενη με τσεκ-ιν

Γράφει η Βέρα Ι.Φραντζή     Σε έναν κόσμο αγνώστων που δεν είμαστε τίποτα παρά η εμφάνισή μας, το να γράφεις στα σοσιαλ μίντια είναι θεμελιώδες πια για την στοιχειώδη ελευθεροστομία και ουσιαστικό της ανθρώπινης οντολογίας. Σε μία περιφραγμένη τηλεόραση με μπίμπο δημιουργήματα και πλαστικά ομοιώματα και μέσα στην παράνοια της ουτιδανής σκέψης της απόκτησης […]

Read More Μια ουτοπια καλωδιωμενη με τσεκ-ιν

Το ρετους των ζευγαριων να φοβαστε

Γράφει η Βέρα Ι.Φραντζή   Έχω γνωρίσει πολλά ζευγάρια στη ζωή μου. Θλιμμένα, αντισυμβατικά, ενεργητικά, παράδοξα, παχουλά, υποτονικά, κυριαρχικά, ματαιόδοξα. Ζευγάρια. Γυναίκα, άντρα κυρίως ο συνδυασμός προς το παρόν στις συστάσεις τους σε τυχαίο ποσοστό της ζωής μου. Όσα ζευγάρια και να γνωρίσω, όμως, τόσα περισσότερα είναι αυτά που ο ένας δεν συμπλέει με τον […]

Read More Το ρετους των ζευγαριων να φοβαστε

#ΠΟΙΗΜΑ2017916

Γράφει η Βέρα Ι.Φραντζή   Τη γυμνότητά μας δεν τη σπαταλάμε σε διαφανή μεσοφόρια αποκαλυπτικά διαφανή φουστάκια που λοξοδρομούν στο κενό στο κενό, γράφω, των ανθρώπινων βλεμμάτων αλλά στον εργάτη των στίχων εκεί που υπάρχει ο εξευτελισμός αλλά και η αποθέωση των φλεβών που τρεμοπαίζουν κάτω από τη γλώσσα μας μην περιμένετε να δείτε τις […]

Read More #ΠΟΙΗΜΑ2017916

Ημερολογιακα #201797

Γράφει η Βέρα Ι.Φραντζή H τέχνη ανάμεσα σε εσένα και τους ανθρώπους. Οι λέξεις με τις τόσες παρηχήσεις τους, τις διακλαδώσεις και τις προθέσεις τους, τις ερμηνείες και το υφολογικό τους περιεχόμενο δεν μπορούν να φέρουν εις πέρας τα πάντα, πόσο μάλλον την επικοινωνία. Δεν υπάρχει πιο απεγνωσμένη προσπάθεια σύνδεσης από την τέχνη. Κάτι να […]

Read More Ημερολογιακα #201797

Τα φεμινιστικα #1

Γράφει η Βέρα Ι. Φραντζή Τίποτα πιο σιχαμένο από δήθεν φεμινιστές που θεωρούν πως η υποστήριξη προς τις γυναίκες είναι να τους γλύφουν το εγώ τους με κολακευτικά σχόλια προς την εμφάνισή τους μέχρι να το στρογγυλοποιήσουν και να το κάνουν ένα κύκλο μέσα στο κουτί της ματαιόπονης, διαρκής φιλάρεσκης πρακτικής του ανηκειν στην επιφάνεια, […]

Read More Τα φεμινιστικα #1

Σημειωσεις πολης

Γράφει η Βέρα Ι.Φραντζή     Ο Ρασκόλνικοφ καθόταν απέναντι μου σήμερα στο λεωφορείο. Διάβαζε φωναχτά το AUTO Τρίτη και έλεγε που και που «χρόνια πολλά» χωρίς να χαμογελάει, πολύ σοβαρά. Μέσα στο μπουφάν του είχε ένα μπουκάλι του λίτρου με κάτι πηχτό και γκρι. Χλωρίνη με δάκρυα ή νερό βροχής χρόνων. Ποιος ξέρει; Ίσως […]

Read More Σημειωσεις πολης

#ΠΟΙΗΜΑ2017826

Γράφει η Βέρα Ι.Φραντζή   Πίνουμε νερό σαν να μην υπάρχει αύριο μιά σταλα στις σωλήνες μας και τα πλαστικά μπουκάλια εμφιαλωμένου νερού θα εξατμιστούν εν μία νυκτι Κοιμόμαστε ανάσκελα λες και θα χάσουμε χρόνο από την ξεκούραση των οριζόντιων σωμάτων αφού μάλλον πιστεύουμε πως δεν θα υπάρχει άλλη μέρα στέρεου εδάφους να ξαπλώσουμε Τρώμε […]

Read More #ΠΟΙΗΜΑ2017826

ΠΟΙΗΜΑ #2017823

Γράφει η Βέρα Ι. Φραντζή   τι κάνω εγώ ανάμεσα σε τόση ομορφιά; ανάμεσα σε αυτούς που απαντούσαν από τα δέκα τους «θέλω να γίνω γιατρός»; ανάμεσα σε εκείνους που πατούν γερά στα πόδια τους; ανάμεσα σε εκείνους που παίρνουν αναβολικά για να στελεχώσουν μύες; ανάμεσα σε εκείνους που θέλουν μία θέση στα ΚΕΠ Καρπενησίου; […]

Read More ΠΟΙΗΜΑ #2017823