Αστεια ποιηματα που μιλανε στη καρδια μας, σοβαρα

Γράφει η Βέρα Ι.Φραντζή Έχω ζήσει πολλά μαρτύρια Όπως το πρωινό ξύπνημα γύρω στις 4 και μισή για να πάω εκδρομή Ή να λεκιάσει το μεταξωτό μου μπεζ φόρεμα με το παγωμένο φρέντο πριν βγω να πετάξω τα σκουπίδια ένα καλοκαιρινό απόγευμα Ή να χαλάσουν τα αμορτισέρ των ελαστικών του αυτοκινήτου και να κοπανάει η […]

Read More Αστεια ποιηματα που μιλανε στη καρδια μας, σοβαρα

#Ποιημα20180618

Γράφει η Βέρα Ι.Φραντζή Δεν έχει σημασία αν είμαστε σκελετοί των ιδεών μας Σημασία έχει τα οστά μας να τρίζουν σε κάθε υπενθύμιση αυτών Γιατί τι είναι το όνειρο και η επιθυμία από ένα θέαμα μιας νύχτας μεταξύ ανυπαρξίας, πλασματικού κόσμου και αδιάβαστου ποιήματος;

Read More #Ποιημα20180618

ημερολογιακα #20180612

Γράφει η Βέρα Ι.Φραντζή Μια κοπέλα γύρω στην ηλικία μου με αθλητικό ντύσιμο και παχιά μαλλιά βρίσκεται πάντα στη στάση λεωφορείου πριν από εμένα. Παίρνει το ίδιο λεωφορείο κάθε μέρα στις δέκα και εφτά πρώτα λεπτά και κατεβαίνει από αυτό στις δέκα και έντεκα πρώτα λεπτά. Η απόσταση την οποία διανύει το λεωφορείο θα μπορούσε […]

Read More ημερολογιακα #20180612

ΠΟΙΗΜΑ #20180523

Γράφει η Βέρα Ι.Φραντζή Ανίκανοι να κυνηγήσουμε τη ζωή παντελώς αποτυχημένοι σε κάθε σύχγρονο αξιακό σύστημα. Μήπως τελικά είμαστε εμείς που βρήκαμε το νόημα και το κρατάμε τόσο καλά  που βρίσκεται σε διαρκή στύση;

Read More ΠΟΙΗΜΑ #20180523

To ζευγαρι που δεν βγαζει φωτογραφιες

Γράφει η Βέρα Ι.Φραντζή Έμοιαζε με τη θερμοταξία των φυτών. Αυτή τη ζέστη που απέπνεε το ανδρικό του το σώμα μεθοδικά την έλκυε σαν το μοναδικό ζωογονό συστατικό μιας ζωής περασμένης στη μηχανή του κιμά, φιλεταρισμένη σε δουλειά, καθημερινότητα, κόρη, πρέσβειρα καλής θελήσεως και λαμπαντέρ στους αγώνες ιπποδρομίας της ηλικιακής ομάδας των είκοσι έως σαράντα […]

Read More To ζευγαρι που δεν βγαζει φωτογραφιες

Ειμαι ο κυκλος

Γράφει η Βέρα Ι.Φραντζή   Όλα έχουν να κάνουν με τις ιστορίες. Αυτές που ειπώθηκαν, αυτές που θα ειπωθούν,τις ανείπωτες, τις ερωτικές, τις σεξουαλικές, τις αρχαίες, των άλλων, της τέχνης, της στιγμής, του ποδαριού και του νυστεριού. Για αυτό πάντα προσέχω πολύ τις ιστορίες που λένε οι άλλοι, τις ιστορίες που δεν λένε, τις ιστορίες […]

Read More Ειμαι ο κυκλος

Πεινα προς τιμην του θερους

Γράφει η Βέρα Ι.Φραντζή Ο γύρος στο Αιγάλεω γυρνούσε γύρω από τον εαυτό του από το πρωί. Βασικά ήταν γύρω στις δέκα και μισή και λαμπύριζε κατά το ήμισύ του. Τα λίπη των ωμών κομματιών του άφηναν εκχυλίσματα μυρωμένης κρεατένιας γεύσης σχεδόν αυθυπαρκτης οντότητας -αίσθησης σε όλο το οικοδομικό τετράγωνο. Μυρίζω ή τρωω; Έχει και […]

Read More Πεινα προς τιμην του θερους

Ποιημα #20180421

Γράφει η Βέρα Ι.Φραντζή   Δεν μπορείς να είσαι τόσο μαλάκας τόσο άψυχος δεν μπορείς να είσαι τόσo μεγάλoς μαλάκας πηγμένος μέσα στη συντηρητική μου μανιβέλα και δεν μπορείς να επιτρέψεις στον εαυτό σου λίγο θλίψη λίγο αγάπη λίγο συγκίνηση τι σου συμβαίνει; τι κόπρανο αλόγου είσαι και έγινες τόσο σκληρός σαν απανθρακοποιημένο κόρμί Σικελού […]

Read More Ποιημα #20180421

Τα φεμινιστικα #20180418

Γράφει η Βέρα Ι.Φραντζή Υπάρχουν αρκετές γυναίκες στη γειτονιά που κανείς δεν τις έχει ρωτήσει κάτι το οποίο να υποδηλώνει ότι είναι άνθρωποι. Εκτός από ερωτήσεις «τι θα φάμε;», «θα μαγειρέψεις;», «θα πλύνεις τα σώβρακά μας;», «θα πας να πληρώσεις τη ΔΕΗ;», δεν τις έχουν ρωτήσει αν τους αρέσει το κόκκινο χρώμα ή το μαύρο, […]

Read More Τα φεμινιστικα #20180418