Οι απαρατήρητες γυναίκες

Γράφει η Βέρα Ι. Φραντζή ng-1643-sermon-thumb-large Τις προάλλες βρέθηκα στην εκκλησία που παντρεύτηκαν οι γονείς μου. Είναι μια μεγάλη εκκλησία στην κορφή ενός υψώματος με μεγάλο περίβολο περιμετρικά και ένα μικρό γήπεδο του μπάσκετ στο πίσω μέρος της. Έχει λίγα παγκάκια και παρτέρια με κάτι αρρωστιάρικους πια ευκάλυπτους και κοντοκορουμένο γκαζόν. Τα σπίτια γύρω απο την εκκλησία έχουν αυλές με πλαστικές γλάστρες παρατεταγμένες με τα πιατάκια τους στα πεζούλια. Στα πεζοδρόμια που κυρτώνουν ακολουθώντας τις γραμμές του υπαίθριου χώρου της εκκλησίας έχουν φυτεμένες αυτές τις μπασταρδεμένες νερατζιές, που ανθίζουν τον Μάιο. Καθώς ανεβαίνεις την ανηφόρα, έχεις αυτή την παιδική αίσθηση ότι χώνεσαι σε μια κρυψώνα.

Μπήκα στην εκκλησία απο καθαρή περιέργεια. Αναρωτήθηκα ποιος μπορεί να βρίσκεται απόγευμα καθημερινής στην εκκλησία. Ένας ψάλτης σαν να συμμάζευε κάτι στο βάθος της εκκλησίας. Δυο έφηβοι μόλις έφευγαν. Υπήρχαν έξι γυναίκες διαφόρων ηλικιών… λίγο πριν τα σαράντα κάποια, μια άλλη γύρω στα πενήντα και οι υπόλοιπες στα εξήντα τους. Όλες τακτοποιούσαν κάτι διασκορπισμένες μέσα στο ναό. Οι γυναίκες αυτές σίγουρα θα συμμετέχουν σε κάθε γιορτή της εκκλησίας από μικρές. Θα σκουπίζουν, θα μαζεύουν τα καμένα κεριά των ευχών, θα παίρνουν με ένα πανί τη σκόνη από τη ξύλινη σκαλιστή διακόσμηση των εικόνων χώνοντας τα δάχτυλά τους σε κάθε πτυχή… σαν να περιποιούνται το σπίτι τους.

Αυτές οι γυναίκες, όμως, δε μπορούν με κανέναν άλλο τρόπο να δείξουν την αγάπη και την πίστη τους. Αυτές οι γυναίκες είναι πιστοποιημένα “ευλογημένες” νοικοκυρές και καθαρίστριες, αφοσιωμένες συμπαραστάτες κατά περίπτωση, εφεδρικά αινετά σύμβολα. Αυτές οι γυναίκες θα ξαρμιρίζονται μια αιωνιότητα από το προπατορικό αμάρτημα και την κολασμένη τους φύση γυαλίζοντας την εικόνα της Παναγίας. Αυτές οι γυναίκες, οι παρόδιες στον χριστιανικό δρόμο, λειτουργούν στην εντέλεια σαν υπενδυση του χριστιανικού πανωφοριού των παπαδαριών.

Τα ακαταπόνητα προσοντούχα δεκανίκια της αναγκαστικά υποβαθμισμένης συμμετοχής στη θρησκεία, που το βασικό της νόημα είναι η ανειρήνευτη γενετήσια βρομιά της γυναικείας φύσης, πόσο ακόμη θα παραμένουν φυλακισμένα στο κρηπίδωμα της κάθε θρησκείας; Τι πρέπει να γίνει για να συμβεί το θαύμα της γυναίκας ιερωμένης; Για πόσο ακόμη θα κολοβώνουν τις γυναίκες από τα δικαιώματά τους, ώστε να μπορέσουν να δώσουν μια νέα πνοή στη νεκρωμένη χριστιανική πίστη στην Ελλάδα; Ας σταματήσουν επιτέλους οι παπάδες να περιχαράζουν με το σπέρμα τους τόσο χυδαία την γυναίκα σε ένα ανήθικο εμπάργκο και καταφανώς αδικαιολόγητο πια.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s