Τι βρήκα σε ένα συρτάρι

Γράφει η Βέρα Ι.Φραντζή

picasso_blindman

Οι Δευτέρες είναι ανεπαρκείς, ακόμη και όταν τις κάνεις αργίες.

Αποκαρδιωτικές, τυφλές Δευτέρες που διατυπώνουν ορθά ένα πρόγραμμα.

Αν δεν υπήρχαν οι Δευτέρες, οι ρητορείες και τα κηρύγματα δεν θα είχαν ώρα και θέση και πραγματικότητα.

Και τα ανακατεμένα ποτά της Κυριακής δε θα έφερναν ιστορίες από εξαναγκαστικά ξυπνήματα.

Κάθε Δευτέρα ματαιοπονείς για τα κουραφέξελα της προηγούμενης εβδομάδας.

Βγαίνεις πρωί πρωί μέσα στο κρύο και ακους δηλώσεις σε δελτία ειδήσεων και ακούς και το στομάχι σου, το άυπνο.

Οι Δευτέρες είναι σκληρόφλουδες, πανιασμένες γριές. Και βέβαια αγήτευτες, ξεδοντιάρες.

Θα μου πεις, αν δεν υπήρχαν οι Δευτέρες, που τις ονομάσαμε δεύτερες στις εβδομάδες, θα ήταν οι Κυριακές οι πρώτες που θα καταριόμασταν.

Χρειαζόμαστε πρόγραμμα. Χρειαζόμαστε λεφτά. Χρειαζόμαστε δίαιτα. Χρειαζόμαστε όλο τον εαυτό μας. Χρειαζόμαστε ποίηση, εφημερίδες και συναντήσεις. Ειδάλλως, θα είναι κουρασμένες Τρίτες, απαρχαιωμένες Τετάρτες, μισοσκότεινες Πέμπτες, Παρασκευές χωρίς ξενύχτι.

Είχα έναν εφιάλτη ένα ξημέρωμα Δευτέρας. Πώς δεν υπήρχαν πια.

Όλη η ζωή μου έπρεπε να ξαναρχίσει άλλη μέρα.

Τις Δευτέρες μόνο το ψωμί είναι καλό. Να ξυπνάς το πρωί, να το παίρνεις ζεστό μέσα στο φθηνό χαρτί άγραφης εφημερίδας και να το ξεψαχνίζεις με βούτυρο και αλάτι και τυρί ή ζάχαρη. Και λίγο κοβάλτιο πηχτό και στεγνό.

Οι αναγνώστες της Δευτέρας πετάνε τα βιβλία τους στα τραπεζάκια του σαλονιού, τα κρύβουν κάτω από τα άλμπουμ με τις παιδικές φωτογραφίες και αρχίζουν να γράφουν σε μικρά κίτρινα χαρτάκια συμβουλες και προτροπές.

Δεν υπάρχουν όμορφες, δεν υπαρχουν παιδιά, δεν υπάρχουν γειτονιές. Μόνο επαίτες, μπλε  αυτοί.

Μέσα στο μετρό κανείς δεν ξεκινάει καμιά διαδρομή τη Δευτέρα.

Η Δευτέρα είναι για επαναλήψεις. Η Δευτέρα είναι για να γεννά ενδοιασμούς. Η Δευτέρα είναι για να περιμένεις και να σκλαβώνεσαι.

Μια Δευτέρα ακόμη, που ακόμη και ο έρωτας μοιάζει με βλακεία, μοιάζει.

Τι έχει σημασία τις Δευτέρες; Να αγοράσει φθηνά όλη την εβδομάδα.

Τη Δευτέρα μην κάνεις απολογισμούς και αφαιρέσεις. Τη Δευτέρα να ξεστραβώνεσαι.

Τη Δευτέρα δεν πειράζει, αν ζαχαρώνει το αίμα σου.

Μαι Δευτέρα ακόμη για να φτάσεις στο σημείο βρασμού,

Δε ξέρω αν με καταλαβαίνετε, αλλά ζω για τις Δευτέρες.

Τη Δευτέρα πιστεύω ακόμη πως δεν έχεις χάσει το τηλέφωνό μου, ούτε το δρόμο σου.

Γιατί την κάθε Δευτέρα, κανείς δε με γελάει.

Το πραγματικό δεν είναι κύκλοι γύρω από ένα αλώνι. Μα μπλε, πραγματικό κυανό, σαν τα χείλη σου τη μέρα που σε ξέβαψα.

Μια Δευτέρα, δίπλα σου κολλάω,

πάνω σου για να γλυτώσω από αυτήν τη μία.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s