Καρποί, βολβοί, ρίζες

Γράφει η Βέρα Ι.Φραντζή

baf27ea390ca9618b1a6ab202e4164f9Είμαι πια αρκετά μεγάλη για να παραδεχτώ κάτι σημαντικό. Είναι από αυτές τις εξομολογήσεις που χρειάζονται πολλά περισσότερα επιχειρήματα από τα χρόνια της ενηλικίωσης για να τα γράψεις και να μείνουν και αυτά και οι συνέπειές τους. Εντάξει, λοιπόν… η καλύτερη μαγείρισσα του κόσμου δεν είναι η μητέρα μου μα η γιαγιά μου.

Η γιαγιά μου, που είναι δυο φορές μητέρα μου, έφτιαχνε πάντα τα πιο ζουμερά φαγητά. Τα φαγητά της ήταν μικροί ύμνοι στην απλότητα της καθαρής νοικοκυράς, που της δίνει δυο μπαχάρια και δυο υλικά και σου φτιάχνει στο πι και φι ένα όλοκληρο τσουκάλι φαγητό, ευδιάθετο να περιποιηθεί όλα της τα εγγόνια και τους γαμπρούς και ίσως και κάποιον ατάιστο γείτονα. Τα μαγειρέματά της δεν πλατείαζαν ποτέ. Ήταν ντρόμπρα. Ό,τι είχα να πουν, το έλεγαν από την πρώτη μπουκιά. Τα φαγητά αυτά τα ξέρετε όλοι. Δεν καιροσκοπούν για να σε καλοπιάσουν. Δεν σε χαυνώνουν με μασκαραμένες διακοσμήσεις και παγιδευμένες γεύσεις και μπερδεμένα συστατικά. Όλα είναι ξάστερα ακόμη και κάτω από το χυλωμένο φως της κουζίνας με τα μωσαϊκά, της κουζίνας με τον λερωμένο μαρμάρινο νιπτήρα, της κουζίνας με τα αφράτα ντουλάπια που δεν κλείνουν τα μυστικά τους μα αφήνουν χαραμάδα αλήθειας.

Η γιαγιά αγαπάει την κανέλα, το κύμινο και το πιπέρι. Ζύμωνει τα μπιφτέκια σαράντα φορές. Όλα της τα φαγητά είναι μικρές μπουκιές. Τίποτα δε ξεπερνά το μέγεθος της χούφτας και μέσα της πλάθονται και τρίβονται τα μυσταγωγικά μπαχαρικά για να χύσουν την πιο μύχια γεύση τους στο φαγητό. Η ζεστασιά πάντα ελευθερώνει το πεπρωμένο μας με γενναιότητα. Μέσα στην στοργή του φαγητού, μεγαλουργεί η αλήθεια  και κορδώνεται και τεντώνεται και την βλέπεις ολόγιομη  και γίνεσαι παρατηρητής της και συνεργός.

Τα μικρά διαφημιστικά φυλλάδια της ΜΙΝΕΡΒΑ με τα χιλιοκολλημένα φύλλα τους με λάδια ωμά και ζαχαρωμένα νερά σου λένε ιστορίες μαγειρέματος, σου λένε πως οι συνταγές επιτυχίας δεν μαθαίνονται απέξω και πως πρέπει να γυρνάς σε αυτές ξανά και ξανά μη ξεχάσεις τα υλικά τους και ας είναι απλοϊκά. Να θυμάσαι πως θες μια αγκαλιά μαϊντανούς ολόφρεσκους, δυο φιλιά χνουδωτό αλεύρι και γέλια τραγανά σαν κουλουράκια βανίλιας που ροδίζουν τα μάγουλά σου από τη ζέση.

Όλα τα μπελαλίδικα φαγητά όπως είναι η ζωή και ο έρωτας, πρέπει να τα αφήσεις να κρυώσουν, μην ζεματιστείς. Θέλουν και λίγο ανακάτεμα περισσότερο και το τσιγάρισμα τους, χρυσό σε κάνει στο τέλος.

Να δοκιμάσεις αχόρταγα από όλα τα φαγητά, από εκείνα τα κοκκινιστα σαλιγκάρια με την ανήθικη σάλτσα και εκείνα τα ήμερα τα νερόβραστα για να ξεπλύθεις. Και λίγο απο εκείνα τα μελίρρυτα σιροπιαστά να απολαύσεις, μα και τις ξυλένιες γεύσεις από τον πικρό καφέ.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s