Άτιτλο #6

Γράφει η Βέρα Ι.Φραντζή Τους ζει και γράφουν ώρες. Με γραφομηχανές μπροστά τους, με μολύβια και τετράδια και δεν κάνουν ένα λάθος. Σε γραφεία μπροστά από παράθυρα χωρίς τζάμια καθηλωμένους στο κέντρο της γης. Αυτή φτιάχνει όλο μουτζούρες. Είναι σαν μαύρα σύννεφα και ξεχνάει τι έχει σβήσει με τα ξέφτια αυτιά του μολυβιού. Κάποιες φορές […]

Read More Άτιτλο #6

Άτιτλο #5

Γράφει η Βέρα Ι.Φραντζή ζω σε ένα σπίτι που τα βράδια δεν έχει φως ούτε τα πρωινά έχει ακόμη και αν τα παράθυρα είναι ανοιχτά. οι άνθρωποι σε αυτό το σπίτι χνοάζουν πάνω σε κουβέρτες μάλλινες και είναι χαλύβδινοι ηθοποιοί και ποταποί ναυτικοί. στο διπλανό διαμέρισμα όλοι νομίζουν πως έχει ένα κήπο με βουκαμβίλιες πως […]

Read More Άτιτλο #5

Άτιτλο #4

Γράφει η Βέρα Ι.Φραντζή α. Αισθάνομαι τίποτα και κενό. Είμαι το μισό μιας ολότητας. Είμαι ομφάλιος λώρος. Είμαι ερωτευμένη. Είμαι φυλακισμένη. Ειμαι πάναγνη. Είμαι ολόασπρη. β. Είμαι πλαστική σακούλα, θα ζήσω διακόσια χρόνια. Θα με γεμίσουν νότες, αποφάγια, πανάδες. Θα είμαι πάντα άδεια και ελαφριά. Θα δέσουν τις λαβές μου στο λαιμό ενός ηλιοτρόπιου. Θα […]

Read More Άτιτλο #4