Νυχτέρι

Γράφει Βέρα Ι.Φραντζή

tumblr_nul5unZ3Kd1uf5nfdo1_500

Ήταν 17 Αυγούστου. Εκείνη τη μέρα δεν είχε τίποτα από το φθινόπωρο που θα ερχόταν υγρό και σαθρό. Ήταν μια μέρα με τον ήλιο μουσαφίρη και τη ζέστη κέρασμα. Ένα λογοκριμένο πρωινό, τόση λαμπρότητα είχε… δε κατάφερνε να ειπωθεί από ανθρώπινες λέξεις, ακόμη και νησιωτικής διαλέκτου.

Και πέρασε γρήγορα και ήρθε εκείνο το βράδυ. Ήταν αποκαμωμένοι από τον έρωτα και από το αλάτι. Τα δέρματα έσκαγαν από την κάψα και τα στόματα έχασκαν από τα λιγωμένα φιλιά. Αυτά τα βράδια που ακούς μουσική που σε κάνει τόσο κακό, όσο χρειάζεται η ανθρωπότητα.

Ήταν τρεις το βράδυ και το ρεύμα χάθηκε από τα καλώδια. Η ουρά των ηλεκτρικών φορτίων χώθηκε σα φίδι στον υποσταθμό ηλεκτροδότησης του νησιού και έλαμψαν τα αστέρια όλα. Από τα πιο μικρά, γεννημένα φέτος, έως τα πιο γεροντικά που τρεμοσβήνουν σαν μηνύματα αρχέγονων λαών, σαν φρυκτωρία του σύμπαντος.

Ένας μουσαμαδένιος αιθέρας με κομμάτια από παραμιλήτα της απόλυτης σιγής του γαλαξία. Εκείνοι, ανθρωπάκια κάτω από ένα οξυγονούχο στέαρ. Μικρά αποσιωπητικά στη συνέχεια του κόσμου αυτού, μα ερωτευμένοι τόσο όπως μαγαρισμένες γυναίκες και ελεύθεροι όπως γυμνοί κολυμβητές.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s