καθώς έπλενα έναν καμβά του Κουρμπέ

Γράφει η Βέρα Ι.Φραντζή

12348137_10206545302045661_51609198268673470_n

Σε λούζει

Σε χτενίζει

και είστε εσείς

και ζείτε εσείς

μαζί είστε εσείς

Στο «Io sono l’amore», μια ταινία που ο σκηνοθέτης μαθητεύει στο φως και στο σκοτάδι και πως αυτό τρώει τα κρεατένια σώματα των ερωτευμένων και τα πρόσωπα με τα ρουφηγμένα μάγουλα των απελπισμένων, υμνείται ο ερωτισμός χωρίς φτιασίδια, χωρίς κινηματογραφικές αγκαλιές σε σκαλοπάτια και βλέμματα βαθιά και ατέλειωτα, ανύπαρκτα.

Κανονικοί άνθρωποι οι ήρωες, λιγομίλητοι και ντροπαλοί και χρόνοι που περνάνε ενδιάμεσά τους ανενόχλητοι… όπως δηλαδή κάνουν οι κανονικοί άνθρωποι και ας είναι ερωτευμένοι. Αφήνουν τις ώρες, τους μήνες και δυστυχώς τα χρόνια να τους διαπεράσουν, μήπως και γίνει έωλος ο έρωτας και το πάθος ξεθωριάζει. Και είναι τόσο μεγάλη παγίδα η ζωή, που μερικές φορές το καταφέρνει…

Οι ερωτευμένοι του «Io sono l’amore» γλύφονται από τον σκηνοθέτη και ο έρωτας τους στρογγυλεύεται, μαλακώνει και ηρεμεί μετά από καθε επόμενη σκηνή. Γίνεται αγάπη.

Και είναι μια σκηνή, εκείνη να την πλένει εκείνος, έπειτα απο το θάνατο του παιδιού της, να τη λούζει, να της κόβει τα μαλλιά… και είναι μια σκηνή που οι συνουσίες του κόσμου μένουν στείρες μπροστά της, μετουσιώνονται σε αυνανισμούς, παραμορφώνονται σε νόμους.

Την πλένει, την λούζει…

Η πιο βαθειά ερωτική πράξη ανάμεσα σε δυο συντρόφους. Πράξη ανελέητης φροντίδας που υπαγορεύει την συνέχεια των άκρων, τους κρίκους των ψυχών και τα χαλκαδάκια τα περασμένα στα ρουθούνια. Πάνω από ηλικίες, από υγεία και καταστολή, από συστολές και ανώφελους φράχτες. Ένας δεσμός όπως αυτός της μάνας με το βρέφος. Κάτι μεγαλειώδες που ξεπερνά τον εγωκεντρισμό. Ο άνθρωπος στο λουτρό, μουσκεμένος να παραδίνεται στα χέρια-σμίλη του συντρόφου, με τα σκέλια του στην απόλυτη ευχέρεια του άλλου. Ο ερωτευμένος-αντικείμενο στο νάμα της ζωής, στο κέντρο ένος καραβανιού της ηδονής… στο ξεκίνημά του. Μια στάση ζωής, αυτή της απόλυτης καθαριότητας των κυττάρων στα πέρατα του κόσμου, διάπλατα ανοιχτά από την εκκοσμίκευση στην θρησκεία του αντίκειμενου του πόθου σου.

courbet1

Και τρίβουν λίθιο πάνω από εφήβαιά τους

αχνίζουν με τη λευκή του σκόνη το τρίχωμα

στάλες ιδρώτα – οιστρηλάτες της ηδονής

και γίνονται ζώα μακριά ο ένας από τον άλλον

originedumonde3

ζώα

που ζουν χωρίς ημερολόγιο

για να ξεχνούν τις μέρες που ο ένας δε βρισκόταν στην αγκαλιά του άλλου

και ο έρωτάς τους ήταν παράνομος.

Triangle pubien de Courbet

 

Advertisements

2 thoughts on “καθώς έπλενα έναν καμβά του Κουρμπέ

  1. εκπληκτικό λεξη προς λέξη & τοσο πραγματικό στη λεπτομέρεια σαν πίνακας του Κουρμπέ!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s