η κούπα μου

Γράφει η Βέρα Ι.Φραντζή

 

12744147_10206979533701181_1483502639060080171_n

έχω όλες τις δυνατότητες του κόσμου

μπορώ και το νερό που γλυστράει να χαρίζω

 

θηλυκώνω σε γούρνες στόματα

χαϊδεύω την σχέση των δοντιών σου

και της γλώσσας σου

 

μικρές μνήμες

αυλακώσεις της ρουτίνας

συγκρατούν όλη την ζωή

που φέρνω εις πέρας

12729025_10206979532021139_5380102221943217476_n

 

[η κούπα αυτή έχει μια σπασμένη δαχτυλιά. κανείς από τους συναδέλφους δεν την χρησιμποιεί. πληγώνει η λαβωμένη κούπα;

μένει τελευταία στο ντουλάπι. τυγχαίνει από πρόθεση και την ψάχνω τυχαία. 99 φορές στις εκατό πίνω τους νερωμένους μου καφέδες σε αυτήν.

όλα τα ποτήρια μοιάζουν με ανθρώπινες καρδιές και μοσχαρίσιες και αυτές των πιθηκανθρώπων και τις μικρές που έχουν οι σαρδέλες.

μισοάδειο ή μισογεμάτο το ποτήρι και χωριζόμαστε σε αισιόδοξους και απαισιόδοξους.

είναι και αυτά τα σημάδια, που δεν θες να ξεπλυθούν ποτέ. γραντζουνιές και τατουάζ και γράμματα ελασμάτα που από την αφυδατωμένη τους υφή, νιώθες πόσο παχύρρευστα υπήρξαν και πως τα χώνεψε ο οργανισμός για να ξαναγεννηθεί ερωτευμένος.

δεν είναι μισάνθρωποι που δεν χρησιμοποιούν την κούπα.

είναι το ορόσημο στις ζωές των ανθρώπων που θέλει χρόνο ειδικής βαρύτητας για τον καθένα ξέχωρο από τον ηλικιακό κομφορμισμό.]

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s