η μέρα της συνειδητοποίησης

Γράφει η Βέρα Ι.Φραντζή

13327410_10207847971851592_9188142873166248869_n

 

Οι ακρογιαλιές είναι η ύστατη προσπάθεια της φύσης να μας μεταπείσει ότι όλα έχουν σημασία.

Το κόκκινο χαλί, το πιο επίσημο σαλόνι, τα σερβίτσια για τα πεθερικά είναι η άμμος με τα στραφταλιζέ πετρώματα.

Κάποτε θα αγοράσω λίγη άμμο όσο-όσο και θα τη βάλω μέσα στις αρτηρίες μου, να φτάσει στην καρδιά να μυρίσει το καλοκαίρι στον ακαταπόνητο μυ, να ξεκλειδώσει ότι κορεσμένο πόνο έχει νιώσει, να κεντρίσει τον ήλιο να χορεύω χορούς κυκλικούς γύρω από τον εαυτό μου.

Η θάλασσα είναι το αντίθετο της λογοτεχνίας. Ποιες λέξεις σε όσες περιπτύξεις και να τις δοκιμάσεις, ακόμη και στα πιο διεστραμμένα συμπλέγματα, κορίτσια και αγόρια και άντρες και γυναίκες, βρέφη και υποκοριστικά και ρήματα και γριές και γερούνδια και σουπίνο και πάλι απο την αρχή υποκείμενα και επιρρηματικοί προσδιορισμοί… πόσες και τόσες μπορούν να φέρουν εις πέρας της θάλασσας την μονογαμική απλότητα, την κατάχρηση της στέρεης ασφάλειας των Γήινων; Απλώνω τον εαυτό μου μπροστά της και διασκορπίζομαι σε χίλια ανθρώπινα κούφια θραύσματα. Η λογοτεχνία φαντάζει κάτι μακρινό και σάπιο.

Δεν είμαι κάτι σοβαρό, μα το κάνω με όλη μου την ύπαρξη. Δεν θα κερδίσω χρήματα από αυτό παρά μονάχα λίγη ικανοποίηση πως γυναίκες με αγάπησαν και ας ήμουν ένα εμπόδιο και εγώ σε αυτόν τον άδικο πόλεμο που λέγεται ερωτοτροπίες.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s