#ΠΟΙΗΜΑ2017826

Γράφει η Βέρα Ι.Φραντζή

 

81b3efffc4cc73c58eb48719f071afc4

Πίνουμε νερό σαν να μην υπάρχει αύριο μιά σταλα στις σωλήνες μας και τα πλαστικά μπουκάλια εμφιαλωμένου νερού θα εξατμιστούν εν μία νυκτι

Κοιμόμαστε ανάσκελα λες και θα χάσουμε χρόνο από την ξεκούραση των οριζόντιων σωμάτων αφού μάλλον πιστεύουμε πως δεν θα υπάρχει άλλη μέρα στέρεου εδάφους να ξαπλώσουμε

Τρώμε πλουσιοπάροχα εκείνα τα γεύματα και τα δείπνα που γεμίζουν κοιλιές και τρίζουν τα δόντια μας πάνω από πιατέλες λες και το φαγητό θα γίνει κάτι άπιαστο και αποτέλεσμα θήρας σε ένα σύγχρονο κόσμο που τα τερατώδη άγρια ζώα θα κατακλύσουν τις πλατείες και τα ρετιρέ και θα ξεμυτίζουν μόνο για το παιχνίδι της αποπλάνησης

αλλά δεν αγαπάμε γιατί υπάρχει το αύριο

(βρείτε τις σωστές απαντήσεις στη σελίδα 23 του σταυρολέξου μας)

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s