Ποίημα #20171216

Γράφει η Βέρα Ι.Φραντζή

086d91706fcd095fdfff6fab304acb1c

Και όταν τελειώνουν οι λέξεις

που πριν είχαν κατεύθυνση και βέλος

ξέρεις καλά πως δεν φταίνε οι λέξεις που έγιναν λεπτές

και δεν σε τραβούν μέσα στο στόμα τους

ξέρεις πως δεν φταίνε οι λέξεις που δεν έχουν έχουν βάρος να φτάνουν στον πυθμένα σου

και να δημιουργούν σιγουριά,

κανένα ρεύμα δεν θα τις κινούσε

ούτε θα σου σκάσουν σαν χειροβομβίδες

ξέρεις πως έγινες σαν όλους τους άλλους

και η επανάληψη των λέξεων δεν θα σου χαρίσει την πρώτη απόλαυση που τους ζητούσες

-δεν ζητάς τίποτα

Advertisements

2 thoughts on “Ποίημα #20171216

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s