ΠΟΙΗΜΑ #20180927

Γράφει η Βέρα Ι.Φραντζή Μικροί ανελέητοι κολπικοί σπασμοί σεσημασμένοι αντικολλητικοί περιστρεφόμενοι στο κέντρο του κόσμου τους μέχρι την μεγαλειώδη ανατίναξη της ύπαρξης Advertisements

Read More ΠΟΙΗΜΑ #20180927

ΑΠΟ ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΗΣ ΣΥΛΒΙ [ΣΕ ΣΥΝΕΧΕΙΕΣ]

Γράφει η Βέρα Ι.Φραντζή Το τάπερ με το ζεστό φαγητό ζέσταινε τα μπούτια μου καθώς το μετέφερα καθισμένη στην πρώτη θέση του τρόλεϊ. Πάντα επέλεγα τη συγκεκριμένη θέση γιατί είχα πλήρη ορατότητα στον δρόμο και μου έδινε μία ομολογουμένως λανθασμένη αίσθηση ότι ελέγχω πιθανά τρακαρίσματα. Επίσης, θεωρούσα πως έχει λιγότερους κλυδωνισμούς και η σούπα για […]

Read More ΑΠΟ ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΗΣ ΣΥΛΒΙ [ΣΕ ΣΥΝΕΧΕΙΕΣ]

ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΒΑΓΟΝΙ

Γράφει η Βέρα Ι.Φραντζή Οι επιβάτες του τελευταίου βαγονιού είναι «ειδικής» λογικής, ιδιοσυγκρασίας. Εκτός από λίγα αουτσάιντερ αν χρησιμοποιείς όμοια ώρα ένα μεταφορικό μέσο, θα πέφτεις στα ίδια πρόσωπα. Είμαστε μία κάστα συγκεκριμένων προδιαγραφών και γνωρίζουμε τις ατέλειές μας, αλλά δεν είμαστε τόσο εγωιστές όσο εκείνοι του πρώτου βαγονιού. Σίγουρα όχι τόσο κοινωνικοί όσο οι […]

Read More ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΒΑΓΟΝΙ

Απο αυτοματισμους, ας «μουτζωσουμε» τα ψωνια.

Γράφει η Βέρα Ι.Φραντζή Το ινφλουέσερ είναι ανάλογης ψυχοσωματικής ηλιθιότητας με τη λέξη χίπστερ. Υπάρχει η ίδια κενότητα στη γλωσσική της αποθήκη, όσο για την νοηματοδότησή της ο Απολλιναίρ θα γράψει θρησκευτικούς ύμνους για τις παρθένες αγίες. Ο κόσμος πάσχει από ομοιότητα, από κόπι πέιστ, από κτηνώδη μιμητική διάθεση. Η πρωτοτυπία είναι η δύσκολη πλαγιά […]

Read More Απο αυτοματισμους, ας «μουτζωσουμε» τα ψωνια.

Ποιημα #20180919

Γράφει η Βέρα Ι.Φραντζή Κτητικές πλαγγόνες με σηκωμένα χέρια σαν εκκρεμείς ονειροπαγίδες προσπαθούν να κρατήσουν τις χειρολαβές στο λεωφορείο διατηρώντας την ισορροπία τους μέσα στον στατικό κόσμο της κινούμενης πραγματικότητας πάλλονται τα στήθη στις διαβάσεις, αγκομαχούν τα πλευρά των έγκυων οχημάτων μεταφοράς. Προσπαθούν να πληκτρολογήσουν το πρωινό μήνυμα καλημέρας στον ένδοξο εραστή καλοβαμμένες για τη […]

Read More Ποιημα #20180919

Ποιημα #20180914

Γράφει η Βέρα Ι.Φραντζή Αυτό που χρειάζεται ο κόσμος Αυτός ο ζαβός που περιμένει έξω από τα κάγκελα του σχολείου κοιτώντας τα παιδιά του να κάνουν τον σταυρό τους ακούγοντας την ίδια προσευχή κάθε μέρα Μια εποχή όπως αυτή που έχουν γραφτεί καντάρια για καντάρια βιβλία επιστημονικά, λογοτεχνικά, μαγειρικής και ξυλογλυπτικής Και εμείς μηρυκάζουμε το […]

Read More Ποιημα #20180914

Απο τον κοσμο των σοσιαλ μιντια για τη δημιουργια του ελαχιστου

Γράφει η Βέρα Ι.Φραντζή Ο αυθεντικός άνθρωπος, ο λαμπρός σαν κεφαλή καρφίτσας σε πον πον δεν θα αντιγράψει κανένα και θα τσαλαβουτάει σε κινούμενη άμμο καθημερινά μέχρι να φτάσει στο επόμενο λάκκο που θα τον ρουφήξει με την ορμή του μέσα, αλλά εκείνος θα βρει την πρωτόγνωρη  δύναμη να μην βγει και να κάνει το […]

Read More Απο τον κοσμο των σοσιαλ μιντια για τη δημιουργια του ελαχιστου

Λασπονερα Σεπτεμβριου

Γράφει η Βέρα Ι.Φραντζή Το συναίσθημα αυτό χρονολογείται από το 1991 περίπου. Μετά από τρεις μήνες διακοπών στο εξοχικό επιστρέφαμε στην πόλη την τελευταία μέρα πριν την έναρξη των σχολείων, ίσως το πρωί της ίδιας ημέρας. Όσο περισσότερο καθόμασταν κοντά στη θάλασσα της εξοχής, τόσο περισσότερος κερδισμένος χρόνος. Ούτε ψώνια για τα ρούχα της σχολικής […]

Read More Λασπονερα Σεπτεμβριου

Ποιημα #20180908

Γράφει η Βέρα Ι. Φραντζή Δεν χρειάζομαι λεξικό όλες οι λέξεις συνδέονται με εσένα είτε ερμηνεύουν είτε αντιτίθενται είτε προσφέρουν κάτι στο ήδη ανέγγιστο οικοδόμημα Δεν χρειάζομαι να μάθω γραμματική τα σώματα μας δένονται όπως οι φθόγγοι στις καταλήξεις των ρημάτων και οι χρόνοι ηχούν σαν το τώρα της στιγμής Για να συνοψίσουμε Θα έλεγε […]

Read More Ποιημα #20180908