Aπο το ημερολογιο της ΣΥΛΒΙ/ Σε συνεχειες

Γράφει η Βέρα Ι.Φραντζή

 

DonDraper
Don Draper/ Mad Men /Writing

Μιλούσε τόσο άτεχνα για τους φίλους του. Τους περιέγραφε μόνο επιφανειακά με το ελάχιστο σχόλιο στη φωνή του. Όχι από διακριτικότητα, αλλά από ανία να τους γνωρίσει πραγματικά. Διαπίστωσα σύντομα πως οι ατελείς περιγραφές, αυτές χωρίς ουσία που μπορούσε να εξάγει κάποιος με την πρώτη γνωριμία έκρυβε μια άλλη εσωτερική αλήθεια.
Η δική του ανασφάλεια σε σχέση με εκείνους. Μάλιστα τυχαία διάβασα ανάμεσα στις σημειώσεις του:
38 του Ατελούς Μήνα
Το να είσαι ανασφαλής δεν είναι μόνο η προβληματική συμπεριφορά απέναντι στους άλλους με την μορφή των κόμπλεξ, που τόσο τα χρεώνουμε ως πιστοποίηση κακίας στους άλλους ή ρετσινιά. Και αν η πολιτική ορθότητα μπορεί να έχει τοποθετηθεί παντού και να έχει καθορίσει τον νέο τρόπο σκέψης, τα κόμπλεξ εκπορευόμενα μιας γενικής ανασφάλειας δεν τα αλώνει τίποτα και κανείς. Διατηρούν δε πλήρως ανακαινισμένη θέση στο πάνθεο προσβολών εναντίον τρίτων με ιδιαίτερη διάθεσης μείωσης τους. Μάλιστα, αν πρόκειται για ένα κόμπλεξ που σχετίζεται με την εμφάνιση, αν τύχει και το διορθώσει με πλαστική ο παθών, αφού πρώτα έχει περάσει τον Γολγοθά των κοροϊδιών με τις αντίστοιχες μεταμορφώσεις των εκάστοτε σχολίων από την παιδική στην ενήλικη ηλικία, έπειτα πρέπει να αισθάνεται άσχημα για αυτήν του την επιλογή. Δηλαδή το κόμπλεξ μετουσιώνεται σε μετάνοια, ντροπή. Μονιμοποιείται, νομιμοποιείται και ίσως πεθάνει μαζί με τον παθόντα, αν δεν το έχει μεταφέρει σε τέκνα, γκόμενο και προπάππου. Αν πρόκειται για μία γενικότερη στάση ζωής, μπορεί να μην χρεώνεται άμεσα στον φορέα, αλλά αργά ή γρήγορα αποκαλύπτεται. Ο φέρων του κόμπλεξ μπορεί χρησιμοποιήσει τα αντίποινα του, τις γνωστές σε όλους μας ρήσεις με απροκάλυπτα κακοπροαίρετη ουσία και πάνω κάτω αμυντικό χαρακτήρα. Ένας ανελέητος κύκλος βίας, εν ολίγοις.
Το βασικότερο εμπόδιο για την πολυπόθητη κανονικότητα είναι ότι η ανασφάλεια επηρεάζει όχι μόνο τις επαφές με τους άλλους ανθρώπους στο προαναφερθέν επίπεδο, αλλά σαφώς προδικάζει τη λανθασμένη λήψη αποφάσεων. Ζώντας με τις λάθος επιλογές μόνιμα είναι σαν να ζεις με διακεκομμένη παροχή οξυγόνου στον Άρη. Ανεπίτρεπτη ζωή, πεταμένη μπουσουλώντας μέσα στο σκοτάδι της ψυχής.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s