Περι λογοτεχνικoυ στιλ

Γράφει η Βέρα Ι.Φραντζή

aa
Σκηνή από το σίριαλ «Λόγω Τιμής» Μία μπερδεμένη σχέση των δύο ηρώων, όχι μελό.

Το μελό έχει ξεπεραστεί στην εποχή μας;

Θέλουμε αληθινές προοπτικές έρωτα και αγάπης, όχι στιλιζαρισμένα μαλλιά και όρκους αιώνιας συντροφικότητας. Κανείς δεν μπορεί να συγκινηθεί από το ζαχαρωμένο συναίσθημα.

Στα σόσιαλ μίντια όμως βρίσκει το παραθυράκι του και ενυπάρχει σαν μικρός βάλτος δίπλα στον παραπόταμο. Εκεί στάσιμος και μικρός με τα βρύα και τις λειχήνες του έχει το κοινό του. Θα βρείτε εκεί πολλά ουσιαστικά και επίθετα σε ασύνδετο σχήμα ή με το παραληρηματικό «και» σε αιμομικτική χρήση. Σαν τα καδράκια που μυρίζουν υγρή σκόνη στους τοίχους των σπιτιών των γιαγιάδων μας, αυτά με τα κεντήματα με τα κοριτσάκια και τα  μωρά. Για να μην μιλήσουμε για την λογοτεχνική παραγωγή του καλοκαιριού…

Στην Ελλάδα είμαστε παρωχημένοι αναγνώστες. Δεν είναι τόσο το θέμα εύκολης πρόσβασης στο λογοτεχνικό θέμα, αλλά σαν αναγνώστες είμαστε αυτοί με τις μηχανές κοπής γκαζόν και την διάθεση συνταξιούχου, ενώ η λογοτεχνία είναι το άγριο λιβάδι που θες να αλώσεις με ένα άλογο με ενενήντα χιλιόμετρα την ώρα σε μία αέναη εφηβεία.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s