ενα, δυο, τριαντα τρια

Γράφει η Βέρα Ι.Φραντζή

Κάπου αλλού θα έπρεπε να είμαι σήμερα, αλλά δεν θυμάμαι πού.

Αν προσπαθήσω να θυμηθώ, θα έλεγα ανάμεσα στη σελιδα 44 του μπεστ σέλερ που περιμένει στο κομοδίνο μου και ίσως πίσω από τον καναπέ του σαλονιού που πετάω ό,τι λογαρισμό βαριέμαι να πληρώσω. Φοβάμαι πως όλοι αυτοί οι αριθμοι θα συγκεντρωθούν μία μέρα, και θα με περιποιηθούν για τα καλά. Βέβαια θα είναι η Κυριακή ή μια επίσημη αργία… έτσι για σπάσιμο.

Οι αριθμοί πάντα μου την έσπαγαν, με άγχωναν, μoυ προκαλούσαν ανασφάλεια γραμμένοι στις σελίδες των βιβλίων να μοστράρουν τα λογικά τους επιχειρήματα το ένα πίσω από το άλλο.

Μα είναι να αναρωτιέσαι ποιον δεν κάνουν ανασφαλη. Μέσα στην ενοχλητική τους πραγματικοτητα, την εντελώς ευθεία και αποτυπωμένη όσο πιο περιεκτικά γίνεται, ποιον να μην τρομάζουν με το λεπτό τους το σώματακι και το χαρακτηριστικό τους ορθό ανάστημα. Και πάντα να σου θυμίζουν εκείνο που προσδοκείς να ξεχάσεις, αλλά αυτοί δεν σου επιτρέπουν τέτοια χαλάρωση. Σου υπενθυμίζουν τις ώρες, τις μέρες, την ηλικία, το τίποτα που είσαι ανάμεσα στον πρώτο και στον τελευταίο αναπνέοντα οργανισμό μέσα σε αυτή τη ζωή. Ή τι δυστυχία απλώς του να είσαι ένα ποσοστό εξαιτίας των συνηθειών σου. Εμ, δεν εισαι και τίποτα περιωπής, βρίσκεσαι μέσα στη σακούλα ενός ποσοστού. Στον πάτο ή στην επιφάνεια. Δεν έχει σημασία.

Όταν πρόκειται να κάνω προσθέσω χρόνια ή να αφαιρέσω γραμμάρια, να μετρήσω το μήκος ή να υπολογίσω το εμβαδόν, χάνω το πρόσωπό σου, την υπόσταση μου. Είναι τόσο σημαντικοί σε αυτή τη ζωή που σχεδόν με κάνουν να κλαίω και μόνο που τους σκέφτομαι. Έχω τυπικές σχέσεις μαζί τους και προσπαθώ να κρατάω όσο το δυνατόν αποστάσεις.

Δεν θα επιλέξω ποτέ ζυγούς αριθμούς γιατί αισθάνομαι πως κάτι μου λείπει πάντα με το ζευγάρωμά τους. Με τους περιττούς αριθμούς αισθάνομαι πως έχω καλύψει τα πιθανά ενδεχόμενα, ενώ το ίσο μοίρασμα των ζυγών μου προκαλεί ένα ανεπαίσθητο εκνευρισμό όπως ένα μάλλινο ρούχο σε ιδρωμένη πλάτη.

Τι με έπιασε κα τα έχω βάλει με τους αριθμούς, θα μου πεμαι.Είναι που μέτρησα τις μέρες και μου βγήκαν λίγες εκείνες που θυμάμαι.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s