Project in progress*

Γράφει η Βέρα Ι.Φραντζή   Να ξεσκονίσω τα χείλη σου Να τα μετρήσω Ένα δυο Ένα δύο Να μου σιγοψιθυρίσουν το νόημα Να σφίξω την άχνα της ανάσας σου Να μιλήσω πάνω στο δέρμα σου Να μας μετρήσω Ένα δύο Ένα δύο Ένα     [συνεχίζεται…] *Η ερωτική ποίηση ποτέ δεν είναι ολοκληρωμένη. Ποτέ δεν […]

Read More Project in progress*

ΛΟξη

Γράφει η Βέρα Ι.Φραντζή Ο κόσμος της πόλης είναι μια ζούγκλα δίχως πανίδα και χλωρίδα. Ο κόσμος της πόλης ειναι μια ζούγκλα που η ανάσα του δεν μυρίζει αποφάγια και σάπιο κρέας από το κυνήγι αλλά λιστεριγνκ και τσίχλες δύοσμο. Ο κόσμος της πόλης δυσανασχετεί, ορέγεται και μπλέκει τα ποδάρια του μέσα στον ίδιο τον […]

Read More ΛΟξη

Μαθηματικα

Γράφει η Βέρα Ι.Φραντζή 1 στις 8.779 πιθανότητες είχα να σε συναντήσω και να φανταστείς δεν σύχναζα στο μπαράκι στο νησί τα καλοκαίρια που εσύ παραθέριζες στα μέσα του 80. Ήμουν ήδη περίπου 89 ετών και εσύ με αναγνώρισες στην παραλία. Σου είπα θα ξαναβρεθούμε και ξαναβρεθήκαμε. Μα πάλι τώρα μόλις γεννήθηκα στα 43 μου […]

Read More Μαθηματικα

World Poetry Day

Γράφει η Βέρα Ι.Φραντζή   Η Ελλάδα έχει γεννήσει πολλούς ποιητές. Κοιτάξτε γύρω σας. Δεν γινόταν αλλιώς. Ακόμη υπάρχει κάπου η πηγή. Τώρα αν αξίζει ο κόσμος που υπάρχει σε αυτόν τον κόσμο τους ποιητές είναι άλλο ζήτημα. Όταν ο δογματισμός είναι η μέση στάση ζωής. Όταν τα ανθρώπινα δικαιώματα είναι θέματα προς αμφισβήτηση για […]

Read More World Poetry Day

Προσευχη

Γράφει η Βέρα Ι.Φραντζή Προσευχή Δεν νομίζω ότι μου ανήκει τίποτα πέρα από τη σκιά μου Δεν νομίζω ότι μου ανήκει τίποτα πέρα από λίγο χώμα να με αφομοιώσει αφού ξεχαστώ από τον αγαπημένο μου Δεν νομίζω ότι πατάω ότι είναι δικό μου, είναι δικό μας Όλων μας Και μέσα σε αυτή την ολότητα δεν […]

Read More Προσευχη

kissing truth

Γράφει η Βέρα Ι.Φραντζή   τόσο πικρή γεύση θα έχουν τα χείλη από την αφυδάτωση της απουσίας μου εκεί ανάμεσα στα δυο  εποικοδομητικά τείχη θα με κλείσεις μοναχή και εγκληματία

Read More kissing truth

το γλυπτο

Γράφει η Βέρα Ι.Φραντζή το δέρμα της ήταν διάφανο στο τρίγωνο της απώλειας γύρω από τον θάμνο στριφογύριζαν μαύρες, μπλε, ροζ κορδέλες γιρλάντες ατίθασες περικοκλάδες με κύρια πηγή ενέργειας την θαυματουργή εσοχή της φύσης

Read More το γλυπτο

Ποιημα #20181214

Γραάφει η Βέρα Ι.Φραντζή   Παραμυθιάζω τα στιχάκια μου να έρθουν να σε βρουν Λαθρεπιβάτες των ανέμων Να χωθούν μέσα στον λαιμό σου Να βγαίνουν λέξη-λέξη από όσα λες Μονοπάτι αδιέξοδο στην αγκαλιά μου Θα ερχόμουν εγώ η ίδια Αλλά οι λέξεις πέφτουν στα γόνατά σου άνευ δουλικότητας

Read More Ποιημα #20181214

Aπό το ημερολογιο της Συλβι/Σε συνεχειες

Γράφει η Βέρα Ι.Φραντζή Τις κοιτάω στο μετρό. Όλες όμορφες, στερεοτυπικές, ανεξίτηλες, μητέρες, φοιτήτριες, μεσαίες, λίγες, πολλές, λιγνές, ψωνισμένες, δοτικές, μελαχρινές, τηλεπαρουσιάστριες και όλες σχεδόν τόσο ετερόφυλα βαρετές. Τόσο επίμονα, ασφυκτικά οι παρωπίδες στα μάγουλα. Καρφωμένες λες και τις κόλλησαν με βενζινόκολλα η μητέρα τους, το σούσουρο, οι γιαγιάδες, η ματαιόδοξη έπαρση της τελειότητας… γιατί […]

Read More Aπό το ημερολογιο της Συλβι/Σε συνεχειες

Σημειωσεις πραγματικοτητας #20181127

Γράφει η Βέρα Ι.Φραντζή H γυναίκα μιλούσε στο τηλέφωνο. Μία ανάμεσα σε τόσους ανθρώπους που ακουμπάνε το κινητό τηλέφωνο στο μάγουλό τους  και χάνουν τον κόσμο γύρω τους και το ακουστικό τους ρουφάει μέσα στη συζήτηση, ενώ τρίζουν τα φανάρια και οι μηχανές των αυτοκινήτων τρέμουν από την υπερένταση. Και αυτή η επαφή του τζαμιού […]

Read More Σημειωσεις πραγματικοτητας #20181127