#ΠΟΙΗΜΑ2017178

Γράφει η Βέρα Ι.Φραντζή   Ευτυχώς αγαπήσαμε βαθιά και δεν πήγαμε χαμένοι όπως μερικοί με φιλοδοξίες και χρηματικές απολαβές περισσότερες από τον πληθυσμό του κόσμου Γιατί πώς να το κάνουμε; Η αγάπη είναι περισσότερη κοπιαστική και από ένα οχτάωρο  άσιτων Λαιστρυγόνων σε χοιροστάσιο παχουλών επενδυτικών συμβούλων

Read More #ΠΟΙΗΜΑ2017178

summer in the city

Γράφει η Βέρα Ι.Φραντζή Αφού η πόλη σε ξεκοκάλισε καλά-καλά, σε περιποιήθηκε όλο το χρόνο με τους ρύπους, τα υψηλά ντεσιμπέλ, τις επιθετικές συμπεριφορές (ας μην προσθέσουμε και άλλο ρακόμελο στο χανγκόβερ), σε έχει παρατήσει στο σκάμμα το σκατωμένο μέσα στο θέρος να απολαμβάνεις τις φωτογραφίες από τις διακοπές φίλων και εχθρών, διασημοτήτων κυριολεκτικώς της […]

Read More summer in the city

Ο θανατος σου, η διασκεδαση σου

Γράφει η Βέρα Ι. Φραντζή   Κατεβαίνουν εκατοντάδες μικρά ζεματισμένα κεφαλάκια μέσα στα μεταλλικά κουτιά τους -πολλών, λίγων κυβικών εδώ που φτάσαμε δεν κάνει διαφορά- για να βρουν το λίκνο της διασκέαδασης στο μικρό θαλάσσιο κόλπο.Φουριόζοι, ταλαντούχοι στο φρένο και στο γκάζι, παρεμφερείς με τους προγόνους των δεινοσαύρων στοιχίζονται ο ένας πίσω από τον άλλον […]

Read More Ο θανατος σου, η διασκεδαση σου

Ποιηματα Ιουλιου που τα διαβαζεις τον Αυγουστο

Γράφει η Βέρα Ι.Φραντζή     #ποιήμα4343435 Σε έναν ιδεατό κόσμο όλα τα κορίτσια και κάποια ευαίσθητα αγόρια μου κάνουν τα γλυκά μάτια για να γράψω για αυτούς μερικά στιχάκια και να γράφω για το είναι και το μεταφιεσμένο στόμα τους το αρχικό γράμμα στο όνομά τους και την κατάληξη της ουράς τους για να […]

Read More Ποιηματα Ιουλιου που τα διαβαζεις τον Αυγουστο

ΠΟΙΗΜΑ #234567

Γράφει η Βέρα Ι.Φραντζή     Το μόνο που μπορώ να συμβουλεύσω τώρα που απέκτησα τα στερνά μου νιάτα τι θα φροντίσεις να ζήσεις από όσα εκείνα σου έμαθαν να απαρνηθείς γιατί στη μνήμη δεν υπάρχει σκόνη και σκοτάδι μόνο φως και επανάληψη που είναι η μητέρα της μαθήσεως και της ξεδιάντροπης συνήθειας να υποφέρεις […]

Read More ΠΟΙΗΜΑ #234567

O αστερίας της αυλής

Γράφει η Βέρα Ι.Φραντζή Τον Ιούλιο ξεθαρρεύαμε στην αυλή. Την λούζαμε με νερό από το λάστιχο που μύριζε ζεστό και κλεισούρα και καθόμασταν με τα μαγιό. Όλο το παιδομάνι από τους ορόφους κατέβαινε στην αυλή μας και η γιαγιά παρότι «φώναζε για την φασαρία», μας άφηνε να τρέχουμε πάνω κάτω χωρίς σύγχρονους γονικούς  φόβους για […]

Read More O αστερίας της αυλής

Οδός Δημητρέσσα

Γράφει η Βέρα Ι.Φραντζή Yπάρχει ένας παράδρομος της Μιχαλακοπούλου που θα ήταν στα αζήτητα ή θα το χρησιμοποιούσαν σαν πάρκινγκ οι εργαζόμενοι των καθημερινών, αν δεν υπήρχαν οι γάτες να το έχουν κάνει στέκι. Ανάμεσα στη λεωφόρο και τη Δημητρέσσα, για να την ονοματίσουμε τη μικρή οδό, υπάρχει ένα ουρητήριο περιστεριών που το χώμα του […]

Read More Οδός Δημητρέσσα

revenge

Γράφει η Βέρα Ι.Φραντζή   Θέλω να φάω το πρόσωπό σου Να δαγκώσω τόσο πολύ τη μύτη σου μέχρι να την εκγαλλίσω Να διασπάσω τον πράσινο βολβό του ματιού σου μηχανορράφοντας στην επιφάνειά του με μία καρφίτσα Να απομακρυνω τα χείλη σου μεταξύ σου πειθοντάς σε να καγχάζεις σαν πελώριο θηλαστικό της θάλασσας και τη […]

Read More revenge

Το συρματοσχοινο του 2017

Γράφει η Βέρα Ι.Φραντζή   Πού το βρίσκουν το απόθεμα αισιοδοξίας και βγάζουν από το σεντούκι χιλιάδες ευχές, ευλογίες για αγάπες και έρωτες  -πραγματικά αναρωτιέμαι. Όσο μεγαλώνω, διαπιστώνω ποσο δύσκολο είναι το οτιδήποτε σχετίζεται με τα συναίσθηματα ως ευχή, ως στάτους κβο, ως φυσική αλληλουχία, ως ουράνιο σώμα, ως καύσιμο, ως σεξ, ως δώρο, ως […]

Read More Το συρματοσχοινο του 2017

μικρό #1

    Γράφει η Βέρα Ι.Φραντζή   Δεν είναι τυχαίο που δεν με αγαπάς Δεν είναι τυχαίο που δεν ασκώ καμία γοητεία πάνω σου Έχω ρυτίδες και σπαρταράω, σαν φρύδι γίνομαι τοξωτή, σε κάθε σου βλέμμα Κανείς δεν θέλει υποταγμένους ανθρώπους Αλλά με έμαθαν να ζω σαν γυναίκα Μου έβαλαν καρδιά και η θηριωδία της […]

Read More μικρό #1