.ΕΙΝΑΙ Η ΤΑΚΤΙΚΗ ΣΟΥ ΝΑ ΜΕ.

Γράφει η Βέρα Ι.Φραντζή     Μπλε μολύβια ζωγραφίζουν τον ουρανό γύρω από το πρόσωπό σου Το πρόσωπό σου είναι μπλε και πράσινο με ροζ χίλια και λευκά τσίνορα Το πρόσωπό σου είναι μαλακό σαν τυράκι λευκό και ψωμί σαν πρόσωπο Το πρόσωπό σου παντού Το πρόσωπό σου και εσύ Α, έχεις και σώμα Α, […]

Read More .ΕΙΝΑΙ Η ΤΑΚΤΙΚΗ ΣΟΥ ΝΑ ΜΕ.

To ενστικτο της αυτοσυντηρησης καποιους τους εχει τρελανει

Γράφει η Βέρα Ι.Φραντζή Κάποιοι άνθρωποι ταλαιπωρούνται στη ζωή από τον εσωτερικό τους μονόλογο. Κάποιοι όχι. Όπως το θέλει και το κλισέ, ο καθένας έχει του δαίμονές του. Δεν θα μπορούσε να λείπει το στίγμα των θρησκειών στη μύχια αυτή συνομιλία για την περιγραφή του. (Πού να γλυτώσεις;!) Λύση σε αυτό βρίσκουμε στην τέχνη, στο […]

Read More To ενστικτο της αυτοσυντηρησης καποιους τους εχει τρελανει

Το ρετους των ζευγαριων να φοβαστε

Γράφει η Βέρα Ι.Φραντζή   Έχω γνωρίσει πολλά ζευγάρια στη ζωή μου. Θλιμμένα, αντισυμβατικά, ενεργητικά, παράδοξα, παχουλά, υποτονικά, κυριαρχικά, ματαιόδοξα. Ζευγάρια. Γυναίκα, άντρα κυρίως ο συνδυασμός προς το παρόν στις συστάσεις τους σε τυχαίο ποσοστό της ζωής μου. Όσα ζευγάρια και να γνωρίσω, όμως, τόσα περισσότερα είναι αυτά που ο ένας δεν συμπλέει με τον […]

Read More Το ρετους των ζευγαριων να φοβαστε

Ημερολογιακα #201797

Γράφει η Βέρα Ι.Φραντζή H τέχνη ανάμεσα σε εσένα και τους ανθρώπους. Οι λέξεις με τις τόσες παρηχήσεις τους, τις διακλαδώσεις και τις προθέσεις τους, τις ερμηνείες και το υφολογικό τους περιεχόμενο δεν μπορούν να φέρουν εις πέρας τα πάντα, πόσο μάλλον την επικοινωνία. Δεν υπάρχει πιο απεγνωσμένη προσπάθεια σύνδεσης από την τέχνη. Κάτι να […]

Read More Ημερολογιακα #201797

ΠΟΙΗΜΑ #2017823

Γράφει η Βέρα Ι. Φραντζή   τι κάνω εγώ ανάμεσα σε τόση ομορφιά; ανάμεσα σε αυτούς που απαντούσαν από τα δέκα τους «θέλω να γίνω γιατρός»; ανάμεσα σε εκείνους που πατούν γερά στα πόδια τους; ανάμεσα σε εκείνους που παίρνουν αναβολικά για να στελεχώσουν μύες; ανάμεσα σε εκείνους που θέλουν μία θέση στα ΚΕΠ Καρπενησίου; […]

Read More ΠΟΙΗΜΑ #2017823

To στακάτο

Γράφει η Βέρα Ι. Φραντζή   Και η πόλη αρχίζει να ξυπνάει και τα πρώτα ηλιοκαμένα κορίτσια, μαυρισμένα έως το κόκαλο και με τη αφροδιασιακή χαρά ότι όλα θα πάνε καλά και θα βρουν τον έρωτα και τη νηνεμία, να περπάτανε στα γκρι πεζοδρόμια και θεε μου… αυτή η πόλη μπορεί να μην έχει καθόλου […]

Read More To στακάτο

*Αποδείξτε μου ότι έχω λόγο ύπαρξης, φτάνει να είμαι σε διακοπές

  Γράφει η Βέρα Ι.Φραντζή I. To δέρμα σου Το δέρμα σου στα χέρια μου Το δέρμα σου στα χείλη μου Το δέρμα σου στα σπλάχνα μου Μικρές φυσαλίδες στα χέρια μου Μαλακό ψαχνό και σύνθεση ύλης Tο δέρμα σου η πρωτότοκη αντιγραφή του δικού μου Οι μικρές αχτίδες που έχουν κομματιαστεί, περιλουσμένες από τον […]

Read More *Αποδείξτε μου ότι έχω λόγο ύπαρξης, φτάνει να είμαι σε διακοπές

To πεφταστερι μου

Γράφει η Βέρα Ι.Φραντζή Οι τοίχοι των πολυκατοικιών μπορεί να μην επιτρέπουν στο φως να εισέλθει, αλλά ο ήχος είναι εξαιρετικά αδίστακτος και δεν γνωρίζει από ώρες κοινής ησυχίας, ιδιωτικότητες και άλλα τερτίπια των ανθρώπινων οργανισμών που σφραγίζουν κάθε ανάσα και παφλασμό πίσω από γυάλινες τετραγωνισμένες υποτέλειες και τα τζαμένια φρούρια και τούβλα και γύψο […]

Read More To πεφταστερι μου

ΑΝΤΑΝΑΚΛΑΣΤΙΚΑ ΠΡΟΣ ΚΟΠΛΙΜΕΝΤΑ

  Γράφει η Βέρα Ι.Φραντζή   Οταν κάποιος σε εκθειάζει, δεν είναι η ώρα για τις ανασφάλειές σου. Είναι ώρα για εμπέδωση. Άσε τον άλλον να ξέρει καλύτερα για σένα εκείνη την στιγμή. Αφέσου στη λεπτομέρεια που βρήκε ή την καθολικότητα που καθαγιάζει. Μην το χρησιμοποιήσεις για τις παλινδρομήσεις  και τις μεταπτώσεις και τις προστριβές […]

Read More ΑΝΤΑΝΑΚΛΑΣΤΙΚΑ ΠΡΟΣ ΚΟΠΛΙΜΕΝΤΑ

Στην Δανάη

Γράφει η Βέρα Ι.Φραντζή         Δανάη, δεν χρειάζεσαι υπηρέτες Λίγο σολάριουμ χρειάζεσαι και δυο χαστούκια στα καπούλια, ένα μίνι φορεματάκι και τα σημάδια από τα αλάτι γύρω από τις ρώγες σου Δανάη, κορίτσι μου, ξεβάψου Μην είσαι φυλακισμένη στο αδιόρατο της φύσης σου ηλίθιο κελί Αλλά έπειτα τα κουκιά θα σου τα […]

Read More Στην Δανάη