Project in Progress*

Γράφει η Βέρα Ι.Φραντζή Σε αγαπώ Σε αγαπώ για χθες, σήμερα και πάντα Σε αγαπώ από τότε που σε γνώρισα, που σε ερωτεύτηκακαι και υπήρξα Σε αγαπώ αδιαίρετα και διαιρεμένα, ψηφίδα και ψίχουλα και ολότητα Σε αγαπώ για μένα και για σένα Σε αγαπώ γύρω από εσένα Σε αγαπώ από το πρώτο σου κοίταγμα έως […]

Read More Project in Progress*

Απο το ημερολογιο της Συλβι/ σε συνεχειες

Γράφει η Βέρα. Ι.Φραντζή Γράφει η Βέρα Ι.Φραντζή Όλη μου τη ζωή την πέρασα με την ιδέα πως αυτό που ζω είναι κάτι πρόσκαιρο. Πως θά έρθουν καλύτερες μέρες, πιο ευτυχισμένες. Πως θα κάνω κάποια αποτυχία που θα με παρακινήσει και θα με ξυπνήσει για να κάνω κάποια επιτυχία. Πως θα δω τη ζωή έξω […]

Read More Απο το ημερολογιο της Συλβι/ σε συνεχειες

Εγωπαθεστατες εποχες

γραφει η Βερα Ι.φραντζη Γράφει η Βέρα Ι.Φραντζή Ψάχνοντας κάτι συρτάρια χθες έπεσε σε κάτι φωτογραφίες από μια εκδρομή της πρώτης λυκείου και είχα τουλάχιστον πέντε φωτογραφίες που ειχα τραβήξει κορίτσια και αγόρια της τάξης και δεν βρισκόμουν εγώ μέσα. Άλλες πέντε με τοπία και οι υπόλοιπες με εμένα αλλά τουλάχιστον άλλο ένα άτομο μαζί, […]

Read More Εγωπαθεστατες εποχες

Project in progress*

Γράφει η Βέρα Ι.Φραντζή   Μια μέρα που κατεβαίναμε την 5η Λεωφόρο για περιπατητικούς λόγους μου είπες ένα συν ένα μας ίσον εμείς, οι κιμωλίες δεν σπάνε αν δεν τις πιέσεις στον μαυροπίνακα μονάχα φθείρονται όσο γράφουν ιστορία, τα χείλη είναι τα σημάδια του έρωτα στο πρόσωπο. Ψιθύρισα, ναι.   [συνεχίζεται…] *Η ερωτική ποίηση ποτέ […]

Read More Project in progress*

Ημερολογιακα/ 16/08/2019

Γράφει η Βέρα Ι.Φραντζή Νωρίς το πρωί στην πόλη Δεκαπενταύγουστο υπήρχε μια απόλυτη ησυχία που έμοιαζε τόσο πολύ με την κατασταλλαγμένη επιθυμία. Εδώ πάνω στο λοφίσκο που γίνονται τα έργα του Μετρό δεν μπορούσες να διακρίνεις ηλεκτρονικό ήχο και τα παράγωγά του -μήτε ανθρώπινο. Όλη η πόλη κοιμόταν, αν και ο ήλιος είχε πιάσει δουλειά […]

Read More Ημερολογιακα/ 16/08/2019

Σε συνεχειες/ Απο το ημερολογιο της Συλβι

Γράφει η Βέρα Ι.Φραντζή Πέρασα ένα ολόκληρο καλοκαίρι ανεβοκατεβαίνοντας την Μητροπόλεως και την Ηφαίστου. Πρωί, μεσημέρι, βράδυ. Μέχρι τον ηλεκτρικό και πάλι πίσω. Περπάτησα πολύ εκείνες τις μέρες της μαρμότας. Βρήκα τα φώτα συμπαθητικά. Οι άνθρωποι λεηλατούσαν τον πεζόδρομο με σανδάλια και σαγιονάρες και ξεχειλωμένες μπλούζες. Απόρώ πως αυτό το όνειρο δεν κατέληξε σε τραγωδία, […]

Read More Σε συνεχειες/ Απο το ημερολογιο της Συλβι

Σεισμος

Γράφει η Βέρα Ι.Φραντζή   Το πατρικό μου σπίτι βρίσκεται σε κεντρικό δρόμο στο Κερατσίνι. Είναι μία από τις μεγαλύτερες πολυκατοικίες του δήμου που δεν προορίστηκε για εργατικές κατοικίες, αλλά ως αποτέλεσμα της αύξησης του πληθυσμού στην πόλη. Έχει 22 διαμερίσματα και φτιάχτηκε στη δεκαετία του 50. Το οικόπεδο ήταν το πατρικό σπίτι της γιαγιάς […]

Read More Σεισμος

Ιουλιος, κι αλλο

Γράφει η Βέρα Ι.Φραντζή [πίνακας του Edvard Munch, High Summer II] Συνήθως τα καλοκαίρια συνδράμουμε όπως μπορούμε σε ό,τι συμβαίνει γύρω μας. Με το σώμα μας ταλιαπωρημένοι μας, εύχαροι. Με τη συμπεριφορά μας αψείς μα και θαρραλέοι. Το δέρμα βρεγμένο και το πανί λουσμένο. Τα νώτα μας αφύλακτα. Παιδιά με πρεσβυωπία. Οι έφηβοι περπατούν στη […]

Read More Ιουλιος, κι αλλο

Οι φημες λενε για τον κυριο G.

Γράφει η Βέρα Ι. Φραντζή Ο κύριος G. καθόταν τα απογεύματα του καλοκαιριού παράλληλα με τις ποτισμένες γλάστρες της αυλής. Σίδερα και περιφράξεις στην πίσω αυλή δεν είχαμε. Αν και καχύποπτοι, ήμασταν τέσσερα διαμερίσματα μία οικογένεια, τα καλοκαίρια. Και δίπλα στις δικές του γλάστρες, οι δικές μας και αυτές ποτισμένες να αναδίδουν υγρασία και δροσιά. […]

Read More Οι φημες λενε για τον κυριο G.

Project in progress*

Γράφει η Βέρα Ι.Φραντζή   Να ξεσκονίσω τα χείλη σου Να τα μετρήσω Ένα δυο Ένα δύο Να μου σιγοψιθυρίσουν το νόημα Να σφίξω την άχνα της ανάσας σου Να μιλήσω πάνω στο δέρμα σου Να μας μετρήσω Ένα δύο Ένα δύο Ένα     [συνεχίζεται…] *Η ερωτική ποίηση ποτέ δεν είναι ολοκληρωμένη. Ποτέ δεν […]

Read More Project in progress*