ενα, δυο, τριαντα τρια

Γράφει η Βέρα Ι.Φραντζή Κάπου αλλού θα έπρεπε να είμαι σήμερα, αλλά δεν θυμάμαι πού. Αν προσπαθήσω να θυμηθώ, θα έλεγα ανάμεσα στη σελιδα 44 του μπεστ σέλερ που περιμένει στο κομοδίνο μου και ίσως πίσω από τον καναπέ του σαλονιού που πετάω ό,τι λογαρισμό βαριέμαι να πληρώσω. Φοβάμαι πως όλοι αυτοί οι αριθμοι θα […]

Read More ενα, δυο, τριαντα τρια

λαμδα

(Αυτό το ποίημα σκοπεύει να  σε ρουφήξει στο κέντρο της σκηνής. Δεν θα σε παρακαλέσει να μη φοβηθείς ούτε να κρυφτείς πίσω από κάποια κολώνα  για να μην παρακολουθήσεις την πραγματική σκηνή όπως εκτυλίσσεται μέσα σε ένα μυαλό, κοντολογίς σε ένα διαμέρισμα του πρώτου ορόφου με κλειστά παράθυρα και βαριές κουρτίνες και κατεβασμένα ρολά έως […]

Read More λαμδα

Οι διηγησεις της ξαδερφης Μιγάμα

Γράφει η Βέρα Ι.Φραντζή Δεν ξέρω τι με έπιασε σήμερα και φλυαρώ. Δεν μου αρέσει η φλυαρία. Μιλάω λιγο. Γράφω λίγο περισσότερο, αλλά και πάλι ποτέ δεν ήμουν εκείνη που γέμιζε σελίδες. Με τον καιρό μιλάω όλο και λιγότερο και γράφω όλο και λιγότερο. Μέχρι που θα απομείνω μια τελεία. Ζήτημα αν θα είναι αυτό […]

Read More Οι διηγησεις της ξαδερφης Μιγάμα

Asteiotites

Γράφει η Βέρα Ι.Φραντζή H κυρία Μοντγκόμερι φορούσε τη μεταξωτή ρόμπα σε ελαφρύ σαμπανιζέ χρώμα από αυτές που επιβάλλουν την κομψότητα και στο πιο χαμένο κορμί. Έκατσε στην πολυθρόνα του σαλονιού της και γύρισε το κεφάλι της προς το παράθυρο. Θα μπορούσε να ξεκινήσει ένα μονόλογο από αυτόν που συνηθίζουν οι γυναίκες όσο μεγαλώνουν και […]

Read More Asteiotites

Project in Progress*

Γράφει η Βέρα Ι.Φραντζή Σε αγαπώ Σε αγαπώ για χθες, σήμερα και πάντα Σε αγαπώ από τότε που σε γνώρισα, που σε ερωτεύτηκακαι και υπήρξα Σε αγαπώ αδιαίρετα και διαιρεμένα, ψηφίδα και ψίχουλα και ολότητα Σε αγαπώ για μένα και για σένα Σε αγαπώ γύρω από εσένα Σε αγαπώ από το πρώτο σου κοίταγμα έως […]

Read More Project in Progress*

Απο το ημερολογιο της Συλβι/ σε συνεχειες

Γράφει η Βέρα. Ι.Φραντζή Γράφει η Βέρα Ι.Φραντζή Όλη μου τη ζωή την πέρασα με την ιδέα πως αυτό που ζω είναι κάτι πρόσκαιρο. Πως θά έρθουν καλύτερες μέρες, πιο ευτυχισμένες. Πως θα κάνω κάποια αποτυχία που θα με παρακινήσει και θα με ξυπνήσει για να κάνω κάποια επιτυχία. Πως θα δω τη ζωή έξω […]

Read More Απο το ημερολογιο της Συλβι/ σε συνεχειες

Εγωπαθεστατες εποχες

γραφει η Βερα Ι.φραντζη Γράφει η Βέρα Ι.Φραντζή Ψάχνοντας κάτι συρτάρια χθες έπεσε σε κάτι φωτογραφίες από μια εκδρομή της πρώτης λυκείου και είχα τουλάχιστον πέντε φωτογραφίες που ειχα τραβήξει κορίτσια και αγόρια της τάξης και δεν βρισκόμουν εγώ μέσα. Άλλες πέντε με τοπία και οι υπόλοιπες με εμένα αλλά τουλάχιστον άλλο ένα άτομο μαζί, […]

Read More Εγωπαθεστατες εποχες

Project in progress*

Γράφει η Βέρα Ι.Φραντζή   Μια μέρα που κατεβαίναμε την 5η Λεωφόρο για περιπατητικούς λόγους μου είπες ένα συν ένα μας ίσον εμείς, οι κιμωλίες δεν σπάνε αν δεν τις πιέσεις στον μαυροπίνακα μονάχα φθείρονται όσο γράφουν ιστορία, τα χείλη είναι τα σημάδια του έρωτα στο πρόσωπο. Ψιθύρισα, ναι.   [συνεχίζεται…] *Η ερωτική ποίηση ποτέ […]

Read More Project in progress*

Ημερολογιακα/ 16/08/2019

Γράφει η Βέρα Ι.Φραντζή Νωρίς το πρωί στην πόλη Δεκαπενταύγουστο υπήρχε μια απόλυτη ησυχία που έμοιαζε τόσο πολύ με την κατασταλλαγμένη επιθυμία. Εδώ πάνω στο λοφίσκο που γίνονται τα έργα του Μετρό δεν μπορούσες να διακρίνεις ηλεκτρονικό ήχο και τα παράγωγά του -μήτε ανθρώπινο. Όλη η πόλη κοιμόταν, αν και ο ήλιος είχε πιάσει δουλειά […]

Read More Ημερολογιακα/ 16/08/2019

Σε συνεχειες/ Απο το ημερολογιο της Συλβι

Γράφει η Βέρα Ι.Φραντζή Πέρασα ένα ολόκληρο καλοκαίρι ανεβοκατεβαίνοντας την Μητροπόλεως και την Ηφαίστου. Πρωί, μεσημέρι, βράδυ. Μέχρι τον ηλεκτρικό και πάλι πίσω. Περπάτησα πολύ εκείνες τις μέρες της μαρμότας. Βρήκα τα φώτα συμπαθητικά. Οι άνθρωποι λεηλατούσαν τον πεζόδρομο με σανδάλια και σαγιονάρες και ξεχειλωμένες μπλούζες. Απόρώ πως αυτό το όνειρο δεν κατέληξε σε τραγωδία, […]

Read More Σε συνεχειες/ Απο το ημερολογιο της Συλβι