κΆποιΑ ΆλφΑ

Γράφει η Βέρα Ι.Φραντζή Οι λέξεις που αρχίζουν από το άλφα μου ασκούν μεγάλη γοητεία. Σε κάθε λεξικό μένω ώρες μπροστά στις αφαιρετικές ιδιότητες του άλφα. Ριγώ στις πρωτιές του άλφα. Πνίγομαι με την κακεντρέχειά του και λιποψυχώ. Οραματίζομαι άλλες ζωές και κόσμους με εκείνα τα άλφα που δεν ζηλεύουν τίποτα από τα «ξανά» ή […]

Read More κΆποιΑ ΆλφΑ

Το υπερηχογράφημα

Γράφει η Βέρα Ι.Φραντζή Εσύ που τα γραφεις. Εσύ να τα γράψεις. Περίμενα στο στενό της άλω της σήψης της πολυκατοικίας μου. ‘Ενας λεκανοειδής βόθρος που αφυδατώνονται χιλιάδες χρησιμοποιημένοι άνθρωποι. Εσύ που τα γράφεις να ακούσεις  τις φωνές από τα ανοιχτά παράθυρα της γειτονιάς. (Καταλαβαίνεις.) Τόσοι άνεργοι πυρακτωμένοι,  όνειρα νέων κάτω από τα κυκλώπεια μπάζα. […]

Read More Το υπερηχογράφημα

Τι βρήκα σε ένα συρτάρι

Γράφει η Βέρα Ι.Φραντζή Οι Δευτέρες είναι ανεπαρκείς, ακόμη και όταν τις κάνεις αργίες. Αποκαρδιωτικές, τυφλές Δευτέρες που διατυπώνουν ορθά ένα πρόγραμμα. Αν δεν υπήρχαν οι Δευτέρες, οι ρητορείες και τα κηρύγματα δεν θα είχαν ώρα και θέση και πραγματικότητα. Και τα ανακατεμένα ποτά της Κυριακής δε θα έφερναν ιστορίες από εξαναγκαστικά ξυπνήματα. Κάθε Δευτέρα […]

Read More Τι βρήκα σε ένα συρτάρι