Οι φημες λενε για τον κυριο G.

Γράφει η Βέρα Ι. Φραντζή Ο κύριος G. καθόταν τα απογεύματα του καλοκαιριού παράλληλα με τις ποτισμένες γλάστρες της αυλής. Σίδερα και περιφράξεις στην πίσω αυλή δεν είχαμε. Αν και καχύποπτοι, ήμασταν τέσσερα διαμερίσματα μία οικογένεια, τα καλοκαίρια. Και δίπλα στις δικές του γλάστρες, οι δικές μας και αυτές ποτισμένες να αναδίδουν υγρασία και δροσιά. […]

Read More Οι φημες λενε για τον κυριο G.

Far niente απο το ημερολογιο της Συλβι

Γράφει η Βέρα Ι.Φραντζή Μέσα στο δωμάτιο θα έχει ελαφριά δροσιά, του νησιού. Ανοιχτά τα παράθυρα του ισογείου μας δωματιού με κίτρινες κουρτίνες που γλυκίζουν το φως του ήλιου στους τοίχους. Ένα κρεβάτι με λευκά σεντόνια , φθαρμένα, γαριασμένα από τη χρήση και την εμμονή. Που και που ο ήχος μιας μηχανής να περνάει από […]

Read More Far niente απο το ημερολογιο της Συλβι

Για μια ερωτηση

Γράφει η Βέρα Ι.Φραντζή Aπόγευμα σε πειραιώτικη γειτονιά. To φως έρχεται πίσω από τα δεξιά μας, χάνεται κάπου μέσα στο λιμάνι, πίσω από κάποια εκκλησία και μερικά φαγάδικα. Μία κυρά  με κατάλευκα μαλλιά και γαλανά μάτια κάθεται στην εξώπορτα του σπιτιού της. Το συνηθίζουν οι γυναίκες να βγαίνουν όταν χαμηλώνει ο ήλιος στα πεζοδρόμια τα […]

Read More Για μια ερωτηση

Ωραιοτητες

Γράφει η Βέρα Ι.Φραντζή Η γιαγιά μου όταν γυρνούσε από κηδείες έλεγα συχνά πυκνά «Ωραία κηδεία!». «Τι ωραία δηλαδή, ρε γιαγιά;», της έλεγα επειδή μου φαινόταν παράδοξος ο επιθετικός προσδιορισμός με την κηδεία… κάποιος έχει πεθάνει. Πώς γίνεται να είναι ωραία; Και άρχιζε να μου λέει πόσο ωραία έψαλλε ο παπάς και πόσο ωραίο ήταν […]

Read More Ωραιοτητες

Black

Γράφει η Βέρα Ι.Φραντζή Tη νύχτα στην πόλη, την βαριά νύχτα μεταξύ δύο η ώρα το βράδυ και τρεις που δεν υπάρχει καμία ένδειξη ότι θα φωτίσει το πρωινό και οι λάμπες θα σβήσουν, ακούγονται όλοι οι μικροί ήχοι που το πρωί χάνονται. Το αυτοκίνητο που παίρνει μπρος δυο στενά πιο πέρα, ο αναπτήρας που […]

Read More Black

ΑΠΟ ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΗΣ ΣΥΛΒΙ / ΣΕ ΣΥΝΕΧΕΙΕΣ

Γράφει η Βέρα Ι.Φραντζή   Το δέντρο απέναντι από το γραφείο που δουλεύω έχασε όλα τα φύλλα του τον χειμώνα που πέρασε. Έμεινε παντελώς καραφλό με καμιά τριανταριά κλωνάρια σαν σάρισες. Σήμερα μου το κοίταξα, 19 Απριλίου 2019, έχει γεμίσει φύλλα ως επάνω και ούτε δείγμα άκρης ξύλου δεν έμεινε άτριχη. Ίσως όπως έφυγες, να […]

Read More ΑΠΟ ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΗΣ ΣΥΛΒΙ / ΣΕ ΣΥΝΕΧΕΙΕΣ

Επετειος Συλβι

Γράφει η Βέρα Ι.Φραντζή       Είναι το μήλο που θα κάτσει στο λαιμό σας Είναι το κακό σπυρί στον πισινό σας Είναι το κορίτσι που γουστάρει κρυφά ο άντρας σας και ο στίχος που καταλαβαίνει στο ερωτικό τραγούδι που σιγοτραγουδάει Είναι το διακύβευμα της βολεμένης τους ζωής Είναι αυτή που δεν προσκαλείται στις […]

Read More Επετειος Συλβι

Η θεια μου η λεσβια

Γράφει η Βέρα Ι.Φραντζή Λεωφόρος Σαλαμίνος και Τσαλδάρη υπήρχε ένα νεοκλασικό. Τώρα έχει ‘’καταπατηθεί ‘’από καφετέρια αλυσίδας, έχει βαφτεί μπλε και μαύρο και αμφιβάλλω ποιος θυμάται τις κολώνες στο ερκέρ, τα όμορφα τετράγωνα παράθυρα εκατέρωθεν του, τη γυναίκα μου έβγαινε και κάπνιζε πότε πότε παρακολουθώντας τις ζωές των άλλων. Η θεία Άρτεμις ήταν ψηλή με […]

Read More Η θεια μου η λεσβια

κΑΘΗΜερινες εικασιες

Γράφει η Βέρα Ι.Φραντζή     To πρωί της Κυριακής  είχε αυτόν το φοβερό ήλιο και ο κόσμος βγήκε βόλτες στο Πασαλιμάνι. Κάποιες έτρεχαν σε κοριτσοπαρέες, κάποιοι με τα σκυλιά τους να θωπεύουν την θάλασσα ενώ εκείνα να μυρίζουν τα δέντρα και τα παγκάκια εμμονικά, κάποιοι (με) μονάχοι τους – ε, και τι έγινε. Και […]

Read More κΑΘΗΜερινες εικασιες

Σημειωσεις πραγματικοτητας #20190225

Γράφει η Βέρα Ι.Φραντζή   Ήταν Ιούνιος του 2018, όχι τόσο μακριά. Πριν λίγο καιρό σχεδόν, απλώς άλλη εποχή, που πάντα τον χειμώνα φαίνεται άπιαστη. Είχαμε ανοίξει τα χαρτιά και τρώγαμε κάτι τεράστια σουβλάκια με γύρο χοιρινό και μυρωδάτο τζατζίκι καθισμένοι στο μπαλκόνι του ισογείου μας. Το λαϊκό πρόγραμμα ακουγόταν σε όλη τη γειτονιά μέσα […]

Read More Σημειωσεις πραγματικοτητας #20190225