Τα φεμινιστικα #1

Γράφει η Βέρα Ι. Φραντζή Τίποτα πιο σιχαμένο από δήθεν φεμινιστές που θεωρούν πως η υποστήριξη προς τις γυναίκες είναι να τους γλύφουν το εγώ τους με κολακευτικά σχόλια προς την εμφάνισή τους μέχρι να το στρογγυλοποιήσουν και να το κάνουν ένα κύκλο μέσα στο κουτί της ματαιόπονης, διαρκής φιλάρεσκης πρακτικής του ανηκειν στην επιφάνεια, […]

Read More Τα φεμινιστικα #1

Σημειωσεις πολης

Γράφει η Βέρα Ι.Φραντζή     Ο Ρασκόλνικοφ καθόταν απέναντι μου σήμερα στο λεωφορείο. Διάβαζε φωναχτά το AUTO Τρίτη και έλεγε που και που «χρόνια πολλά» χωρίς να χαμογελάει, πολύ σοβαρά. Μέσα στο μπουφάν του είχε ένα μπουκάλι του λίτρου με κάτι πηχτό και γκρι. Χλωρίνη με δάκρυα ή νερό βροχής χρόνων. Ποιος ξέρει; Ίσως […]

Read More Σημειωσεις πολης

#ΠΟΙΗΜΑ2017826

Γράφει η Βέρα Ι.Φραντζή   Πίνουμε νερό σαν να μην υπάρχει αύριο μιά σταλα στις σωλήνες μας και τα πλαστικά μπουκάλια εμφιαλωμένου νερού θα εξατμιστούν εν μία νυκτι Κοιμόμαστε ανάσκελα λες και θα χάσουμε χρόνο από την ξεκούραση των οριζόντιων σωμάτων αφού μάλλον πιστεύουμε πως δεν θα υπάρχει άλλη μέρα στέρεου εδάφους να ξαπλώσουμε Τρώμε […]

Read More #ΠΟΙΗΜΑ2017826

ΠΟΙΗΜΑ #2017823

Γράφει η Βέρα Ι. Φραντζή   τι κάνω εγώ ανάμεσα σε τόση ομορφιά; ανάμεσα σε αυτούς που απαντούσαν από τα δέκα τους «θέλω να γίνω γιατρός»; ανάμεσα σε εκείνους που πατούν γερά στα πόδια τους; ανάμεσα σε εκείνους που παίρνουν αναβολικά για να στελεχώσουν μύες; ανάμεσα σε εκείνους που θέλουν μία θέση στα ΚΕΠ Καρπενησίου; […]

Read More ΠΟΙΗΜΑ #2017823

To στακάτο

Γράφει η Βέρα Ι. Φραντζή   Και η πόλη αρχίζει να ξυπνάει και τα πρώτα ηλιοκαμένα κορίτσια, μαυρισμένα έως το κόκαλο και με τη αφροδιασιακή χαρά ότι όλα θα πάνε καλά και θα βρουν τον έρωτα και τη νηνεμία, να περπάτανε στα γκρι πεζοδρόμια και θεε μου… αυτή η πόλη μπορεί να μην έχει καθόλου […]

Read More To στακάτο

#ΠΟΙΗΜΑ2017178

Γράφει η Βέρα Ι.Φραντζή   Ευτυχώς αγαπήσαμε βαθιά και δεν πήγαμε χαμένοι όπως μερικοί με φιλοδοξίες και χρηματικές απολαβές περισσότερες από τον πληθυσμό του κόσμου Γιατί πώς να το κάνουμε; Η αγάπη είναι περισσότερη κοπιαστική και από ένα οχτάωρο  άσιτων Λαιστρυγόνων σε χοιροστάσιο παχουλών επενδυτικών συμβούλων

Read More #ΠΟΙΗΜΑ2017178

*Αποδείξτε μου ότι έχω λόγο ύπαρξης, φτάνει να είμαι σε διακοπές

  Γράφει η Βέρα Ι.Φραντζή I. To δέρμα σου Το δέρμα σου στα χέρια μου Το δέρμα σου στα χείλη μου Το δέρμα σου στα σπλάχνα μου Μικρές φυσαλίδες στα χέρια μου Μαλακό ψαχνό και σύνθεση ύλης Tο δέρμα σου η πρωτότοκη αντιγραφή του δικού μου Οι μικρές αχτίδες που έχουν κομματιαστεί, περιλουσμένες από τον […]

Read More *Αποδείξτε μου ότι έχω λόγο ύπαρξης, φτάνει να είμαι σε διακοπές

To πεφταστερι μου

Γράφει η Βέρα Ι.Φραντζή Οι τοίχοι των πολυκατοικιών μπορεί να μην επιτρέπουν στο φως να εισέλθει, αλλά ο ήχος είναι εξαιρετικά αδίστακτος και δεν γνωρίζει από ώρες κοινής ησυχίας, ιδιωτικότητες και άλλα τερτίπια των ανθρώπινων οργανισμών που σφραγίζουν κάθε ανάσα και παφλασμό πίσω από γυάλινες τετραγωνισμένες υποτέλειες και τα τζαμένια φρούρια και τούβλα και γύψο […]

Read More To πεφταστερι μου

summer in the city

Γράφει η Βέρα Ι.Φραντζή Αφού η πόλη σε ξεκοκάλισε καλά-καλά, σε περιποιήθηκε όλο το χρόνο με τους ρύπους, τα υψηλά ντεσιμπέλ, τις επιθετικές συμπεριφορές (ας μην προσθέσουμε και άλλο ρακόμελο στο χανγκόβερ), σε έχει παρατήσει στο σκάμμα το σκατωμένο μέσα στο θέρος να απολαμβάνεις τις φωτογραφίες από τις διακοπές φίλων και εχθρών, διασημοτήτων κυριολεκτικώς της […]

Read More summer in the city

Ο θανατος σου, η διασκεδαση σου

Γράφει η Βέρα Ι. Φραντζή   Κατεβαίνουν εκατοντάδες μικρά ζεματισμένα κεφαλάκια μέσα στα μεταλλικά κουτιά τους -πολλών, λίγων κυβικών εδώ που φτάσαμε δεν κάνει διαφορά- για να βρουν το λίκνο της διασκέαδασης στο μικρό θαλάσσιο κόλπο.Φουριόζοι, ταλαντούχοι στο φρένο και στο γκάζι, παρεμφερείς με τους προγόνους των δεινοσαύρων στοιχίζονται ο ένας πίσω από τον άλλον […]

Read More Ο θανατος σου, η διασκεδαση σου