Οι διηγησεις της ξαδερφης Μιγάμα

Γράφει η Βέρα Ι.Φραντζή Δεν ξέρω τι με έπιασε σήμερα και φλυαρώ. Δεν μου αρέσει η φλυαρία. Μιλάω λιγο. Γράφω λίγο περισσότερο, αλλά και πάλι ποτέ δεν ήμουν εκείνη που γέμιζε σελίδες. Με τον καιρό μιλάω όλο και λιγότερο και γράφω όλο και λιγότερο. Μέχρι που θα απομείνω μια τελεία. Ζήτημα αν θα είναι αυτό […]

Read More Οι διηγησεις της ξαδερφης Μιγάμα

#Ποιημα20191130

Γράφει η Βέρα Ι.Φραντζή Και όσο εσύ κάνεις μεγάλα πράγματατης τάξεώς σουεγώ θα σε φέρνω στο μυαλό ως τον πιο απλοϊκό άνθρωποστίχο σε λαϊκό τραγούδι θα σε κάνωγια να γελάωκαι η απόστασηπου την τραβήξαμε από τα μαλλιά-καραφλός μαγνήτης όμως-γελοία παράσταση εν κατακλείδιγια μορφωμένους κοστουμάτουςκαι αμόρφωτους υδραυλικούςόλοι να κοροϊδεύουν τη τετριμμένη ιστορίαεσύ πρώτοςεγώ στην αναμονή

Read More #Ποιημα20191130

Ποιημα #20190931

Γράφει η Βέρα Ι.Φραντζή Οι λέξεις μας έγιναν λίστες με ψώνια στο σούπερ μάρκετ Οι αντανακλάσεις του νερού, λακούβες με απόνερα στην άκρη του δρόμου Τα πόδια μας κοντάρια για σημαίες Μισές περιπτύξεις που εναντιώθηκαν στην ίδια μας την επιθυμία για ένωση Καυτό κορμί εναγκαλισμένο πάντα με ένα τέλος και αυτή η αναμονή που δεν […]

Read More Ποιημα #20190931

Για μια ερωτηση

Γράφει η Βέρα Ι.Φραντζή Aπόγευμα σε πειραιώτικη γειτονιά. To φως έρχεται πίσω από τα δεξιά μας, χάνεται κάπου μέσα στο λιμάνι, πίσω από κάποια εκκλησία και μερικά φαγάδικα. Μία κυρά  με κατάλευκα μαλλιά και γαλανά μάτια κάθεται στην εξώπορτα του σπιτιού της. Το συνηθίζουν οι γυναίκες να βγαίνουν όταν χαμηλώνει ο ήλιος στα πεζοδρόμια τα […]

Read More Για μια ερωτηση

Project in progress*

Γράφει η Βέρα Ι.Φραντζή Φαντασιώνομαι το δέρμα σου Τις μπλες και τις κόκκινες διακλαδώσεις των βλεφάρων σου Την άλικη ήπειρο μεταξύ του λοβού του αυτιού σου έως τους ώμους σου Τα εξογκώματα και τα φαινόμενα Αχανής η περιοχή της χαρτογράφησης Με μια κουκίδα πηκτή από νόημα -εμένα. [συνεχίζεται…] *Η ερωτική ποίηση ποτέ δεν είναι ολοκληρωμένη. […]

Read More Project in progress*

project in progress

Γράφει η Βέρα Ι.Φραντζή Εσύ να με παίρνεις αγκαλιά στον δρόμο για να περάσουμε απέναντι Εσύ να με αφήνεις να ξαπλώνω στο στέρνο σου Εσύ να με στριμώχνεις μέσα στην τσέπη σου Εσύ να έχεις να μου λες «μην φύγεις από το δωμάτιο» Εσύ που έχεις το αποτύπωμα του στήθους μου στις παλάμες σου Εσύ […]

Read More project in progress

Για τη λαΪΚΟΤΗΤΑ

Γράφει η Βέρα Ι.Φραντζή Το γεγονός ότι η πόλη είναι κακογερασμένη δεν σημαίνει πως δεν είναι γοητευτική. Ίσα – ίσα. Χαράζει ομορφιά στα πρόσωπα των καταναλωτών που ψάχνουν τον εαυτό τους στις καλοστημένες βιτρίνες της Ερμού. Οι πωλητές από μέσα σαν ρομποτ με κατευνασμένα αισθήματα κάνουν την δουλειά τους και με το που τελειώσει το […]

Read More Για τη λαΪΚΟΤΗΤΑ

Aπο το ημερολογιο της ΣΥΛΒΙ

Γράφει η Βερα Ι.Φραντζή Γιατί αν ξεγυμνώσεις τον έρωτα από τις ωραιοποιημένες καταστάσεις, σου μένει ένα μαστίγιο αόρατο, μερικές απαιτήσεις και τρεις αφαλοκομμένες προσδοκίες. Mια του παρελθόντος, μία του παρόντος και μία του μέλλοντος. Σε κάθε περίπτωση είναι μια καλή βάση ιδεολογικής προσέγγισης της ζωής (o έρωτας) όταν τίποτα άλλο δεν φαίνεται σεπτό, άξιο, ηλίου […]

Read More Aπο το ημερολογιο της ΣΥΛΒΙ

Λασπονερα Σεπτεμβριου

Γράφει η Βέρα Ι.Φραντζή Το συναίσθημα αυτό χρονολογείται από το 1991 περίπου. Μετά από τρεις μήνες διακοπών στο εξοχικό επιστρέφαμε στην πόλη την τελευταία μέρα πριν την έναρξη των σχολείων, ίσως το πρωί της ίδιας ημέρας. Όσο περισσότερο καθόμασταν κοντά στη θάλασσα της εξοχής, τόσο περισσότερος κερδισμένος χρόνος. Ούτε ψώνια για τα ρούχα της σχολικής […]

Read More Λασπονερα Σεπτεμβριου

Ποιημα #20180908

Γράφει η Βέρα Ι. Φραντζή Δεν χρειάζομαι λεξικό όλες οι λέξεις συνδέονται με εσένα είτε ερμηνεύουν είτε αντιτίθενται είτε προσφέρουν κάτι στο ήδη ανέγγιστο οικοδόμημα Δεν χρειάζομαι να μάθω γραμματική τα σώματα μας δένονται όπως οι φθόγγοι στις καταλήξεις των ρημάτων και οι χρόνοι ηχούν σαν το τώρα της στιγμής Για να συνοψίσουμε Θα έλεγε […]

Read More Ποιημα #20180908