Project in Progress*

Γράφει η Βέρα Ι.Φραντζή Σε αγαπώ Σε αγαπώ για χθες, σήμερα και πάντα Σε αγαπώ από τότε που σε γνώρισα, που σε ερωτεύτηκακαι και υπήρξα Σε αγαπώ αδιαίρετα και διαιρεμένα, ψηφίδα και ψίχουλα και ολότητα Σε αγαπώ για μένα και για σένα Σε αγαπώ γύρω από εσένα Σε αγαπώ από το πρώτο σου κοίταγμα έως […]

Read More Project in Progress*

Ποιημα #20190931

Γράφει η Βέρα Ι.Φραντζή Οι λέξεις μας έγιναν λίστες με ψώνια στο σούπερ μάρκετ Οι αντανακλάσεις του νερού, λακούβες με απόνερα στην άκρη του δρόμου Τα πόδια μας κοντάρια για σημαίες Μισές περιπτύξεις που εναντιώθηκαν στην ίδια μας την επιθυμία για ένωση Καυτό κορμί εναγκαλισμένο πάντα με ένα τέλος και αυτή η αναμονή που δεν […]

Read More Ποιημα #20190931

Προσευχη

Γράφει η Βέρα Ι.Φραντζή Προσευχή Δεν νομίζω ότι μου ανήκει τίποτα πέρα από τη σκιά μου Δεν νομίζω ότι μου ανήκει τίποτα πέρα από λίγο χώμα να με αφομοιώσει αφού ξεχαστώ από τον αγαπημένο μου Δεν νομίζω ότι πατάω ότι είναι δικό μου, είναι δικό μας Όλων μας Και μέσα σε αυτή την ολότητα δεν […]

Read More Προσευχη

ΠΟΙΗΜΑ #20181122

Γράφει η Βέρα Ι.Φραντζή   Μου έχει σκαλώσει ένα κοκαλάκι Από μία μικρή αθερίνα Έχει κάτσει κάθετα στο λαρύγγι μου Και το νερό χωρίζεται σαν καταρράκτης σε δυο μέρη όταν το πίνω Για να ξεπλύνω το εμπόδιο   Ξεροκαταπίνω Κάθομαι ανάσκελα Πολλά βράδια δεν κοιμάμαι Ή όταν συγκινούμαι με ενοχλεί με  έναν πολύ ιδιότυπο τρόπο […]

Read More ΠΟΙΗΜΑ #20181122

ΠΟΙΗΜΑ #20180523

Γράφει η Βέρα Ι.Φραντζή Ανίκανοι να κυνηγήσουμε τη ζωή παντελώς αποτυχημένοι σε κάθε σύχγρονο αξιακό σύστημα. Μήπως τελικά είμαστε εμείς που βρήκαμε το νόημα και το κρατάμε τόσο καλά  που βρίσκεται σε διαρκή στύση;

Read More ΠΟΙΗΜΑ #20180523

#954

Γράφει η Βέρα Ι.Φραντζή Βρήκα τόσες ζεστές καμπύλες ανάμεσα στις χούφτες μου Που θέλησα να μείνω σε αυτό το εύκρατο κλίμα της περιφέρειας της τροφαντής φανταστικής μου παρτενέρ Και εκεί σαν ένας μικρό σκουλήκι έγλυφα με μικρά πόδια τη θεϊκή ασημαντότητα της στροφής Και άφηνα σάλια σε κάθε σκιά και περιττό δέρμα Παίζει η λάμπα […]

Read More #954

Άτιτλο #406

Γράφει η Βέρα Ι.Φραντζή To μετρό δεν κάνει στάση στο Σύνταγμα. Περνάει χωρίς να ανοίγει τις πόρτες του και από το σταθμό “Πανεπιστήμιο”. Δεν αφήνει επιβάτες ούτε στο σταθμό της Ομόνοιας. Οι σταθμοί μένουν σκοταδεροί, πηγμένοι στην αλαζονεία του μαύρου, που απορροφά οποιαδήποτε χαραμάδα διαφυγής ή σωτηρίας. Πάντα, οι φωταγωγημένοι σταθμοί του μετρό που μοιάζουν […]

Read More Άτιτλο #406