Λασπονερα Σεπτεμβριου

Γράφει η Βέρα Ι.Φραντζή Το συναίσθημα αυτό χρονολογείται από το 1991 περίπου. Μετά από τρεις μήνες διακοπών στο εξοχικό επιστρέφαμε στην πόλη την τελευταία μέρα πριν την έναρξη των σχολείων, ίσως το πρωί της ίδιας ημέρας. Όσο περισσότερο καθόμασταν κοντά στη θάλασσα της εξοχής, τόσο περισσότερος κερδισμένος χρόνος. Ούτε ψώνια για τα ρούχα της σχολικής […]

Read More Λασπονερα Σεπτεμβριου

εξορμήσεις ημερολογίου #2

Γράφει η Βέρα Ι.Φραντζή Μέρες σκέφτομαι πως ζω σε μία προσομοίωση της πραγματικότητας πολύ καλών γραφικών, με ποιότητα ήχου ντόλμπι σαράουντ και κομπάρσους τους καλύτερους οσκαρικούς ηθοποιούς, που δεν βραβεύονται κάθε μέρα για την προσφορά τους στην Τέχνη αλλά για την συμμετοχή τους στα μοναχικά μας πορτρέτα που υπονοείται πάντα Κάποιος – όπως στον Χόπερ. […]

Read More εξορμήσεις ημερολογίου #2

Το 17

Γράφει η Βέρα Ι.Φραντζή Xθες περίμενα αρκετή ώρα το 17 το τρόλεϊ στην στάση με θέα το πυροτέχνημα της δύσης του ηλίου να κρύβεται πίσω από τα πλοία του λιμανιού. Έχουν αρχίσει να γεμίζουν πάλι τα λεωφορεία προς τη Δραπετσώνα, την Ευγένεια, τα Ταμπούρια, το Κερατσίνι. Το 17 ζυγώνει τα Ταμπούρια από την κάτω μεριά […]

Read More Το 17

5 ερωτικές αλήθειες

Γράφει η Βέρα Ι.Φραντζή 1. Όταν είσαι ερωτευμένος, η οντολογία της ύπαρξής σου περιορίζεται και συγχρόνως διευρύνεται σε αυτή την ιδιότητα. Η προσωποκρατία ισοπεδώνεται και απλώς φέρεις την ουσία των εγκεφαλικών διεργασιών που παράγονται αναλόγως με την απόσταση που δημιουργείται ανάμεσα σε εσένα (τον ερωτευμένο) και τον δέκτη αυτού του κατάκοπου συναισθήματος. Παύεις να είσαι […]

Read More 5 ερωτικές αλήθειες

Συνοψίζοντας

Γράφει η Βέρα Ι.Φραντζή   Σήμερα μπήκα στο τρένο και ήμουν μόνη σε ένα ολόκληρο βαγόνι. Αισθάνθηκα πως κρατάω τα σκήπτρα στις ζωές όλων των ανθρώπων, πως η χλιδή και η τύχη και το αιρ-κοντίσιονικγκ όλης της Γης μου ανήκει. Είχα όλες τις επιλογες μπροστά μου. Πού να κάτσω; Απέναντι από τον αεραγωγό του κλιματισμού; […]

Read More Συνοψίζοντας

Τα αυγά είναι το σπουδαιότερο έργο τέχνης της φύσης

Γράφει η Βέρα Ι.Φραντζή   Η Μαρία Μαγδαληνή του Ελ Γκρέκο είναι ένας τρομακτικός πίνακας. Τα μάτια της αλλαξοπιστούν: από επίγεια οντότητα γίνεται ένα αυθύπαρκτο Χερουβείμ. Σου πλασάρει τον κόσμο των θεών με το καλύτερο μάρκετινγκ… «Κοίτα με, θα γίνει άυλος και εσύ, άφθαρτος, καλός, αν με ακολουθήσεις στο ταξίδι μας στο σύμπαν. Τέτοια αγνότητα […]

Read More Τα αυγά είναι το σπουδαιότερο έργο τέχνης της φύσης

Περιγράφοντας έναν οργασμό

Γράφει η Βέρα Ι.Φραντζή   Ο κύκλος δεν είναι ένα τυχαίο σχήμα. Ο κύκλος είναι είναι το ωάριο που περιφέρεται αχνιστό και πρόσφορο στο παχνί-ωαγωγό όπως οι πλανήτες του ηλιακού συστήματός μας. Ο ήλιος είναι ένα άβουλο αρσενικό. Έχει τόσες πολλές στύσεις-αχτίδες, που από την πολλή ηδονή φλέγεται και ρημάζει τον ίδιο του τον εαυτό. […]

Read More Περιγράφοντας έναν οργασμό

Τι με έμαθε ένα απόγευμα ο Νιούτον

  Γράφει η Βέρα Ι.Φραντζή   Μου έφεραν ένα ημερολόγιο. Το ημερολόγιο ήταν του 1996. Τότε εγώ ήμουν μόνο δέκα χρονών. Τι να ήξερα από μέρες, μήνες, εορτασμούς και σπλάχνα; Είχε λεκέδες ομόκεντρους από μικρά φλυτζάνια καφέ. Βρήκα ενδιαφέρον το γεγονός ότι αυτός που μου το χάρισε είχε το ίδιο με μένα βέβηλο χούϊ να […]

Read More Τι με έμαθε ένα απόγευμα ο Νιούτον

Ισημερίας το ανάγνωσμα

  Γράφει η Βέρα Ι.Φραντζή Από μικρές ψυχώσεις, δεν αντέχω καθόλου το ενωτικό με το χρόνο ήχο του τικ-τακ. Τα μεγάλα ρολόγια, σαν κλείσεις τα φώτα, αρχίζουν να ξεπετάνε γδούπους-θηρία ανά δευτερόλεπτο. Είναι ό,τι πιο χειριστικό για τους παλμούς της καρδιάς και την σχετικη ελευθερία της σκέψης. Αποσυντονίζομαι με το συμπερασματικό ρυθμό τους. Με εξαγνίζει […]

Read More Ισημερίας το ανάγνωσμα

Καθαρά Δευτέρα

Γράφει η Βέρα Ι.Φραντζή     Τα μαστίγια των χαρταετών χάνουν τη ρότα τους μπροστά στον σατράπη Αέρα Εκείνος κινεί την υπέροχη ασήμαντη δύναμή τους προς κάθε κατεύθυνση Στο τέλος καταλήγουν να χτυπούν τις γλώσσες των κοριτσιών που με ανοιχτά τα στόματα περιμένουν τις βίτσες των σπερματοζωαρίων να ποτίσουν για λίγο τη σαβάνα του εφηβαίου […]

Read More Καθαρά Δευτέρα