Άτιτλο #2

Γράφει η Βέρα Ι.Φραντζή

10410683_722045164558977_5110830860046691832_n

α.

Χωμάτινος και δε φτιάχνεσαι από τη γη,

στραβοπόδης και ερμαφρόδιτος

σε μάζεψα με το βλογιοκομμένο σου πρόσωπο

μέσα σε ένα σχολείο με ναρκωτικά στις τσέπες

και έλεγες απρέπειες.

Σου είπα ¨σταμάτα¨ και σου έμαθα να μιλάς από την αρχή.

Μια μέρα άφησα ανοιχτή την πόρτα του σπιτιού

και βγήκες αιμοδιψής και επικίνδυνος.

Σε συμβούλεψα να μην κυκλοφορείς τη νύχτα

ενοχικός και απρόσκλητος.

Μου είπες πίστη αντιορθολογιστική.

Έκανα άγιες σκέψεις

νοθευμένες

και εσύ έφτιαξες ένα ολοστρόγγυλο πανδαιμόνιο

και χόρευες φορτωμένος με κορμιά στις πλάτες.

Τρόμαξα και σε παράτησα.

β.

            Σε περνούν για Θεό, ον, ζωή, νόηση

                    Λένε πως έχεις ψυχή δαιμονική, ακόλαστη, ανθρώπινη

              Σε ζωγραφίζουν  λυγερό και σπαθάτο νεαρό

αφράτο βρέφο με φτερά

γυναίκα με φορέματα λευκά.

Σου βάζουν ψυχή

δαιμονική

ακόλαστη

ανθρώπινη

   Σε λένε αήττητο, απατεώνα, ληστή

Σου βαζουν πνεύμα πολεμικό

κέρινα χέρια

μακιγιαρισμένα χείλη.

Είσαι, ομως, Θεός

…ούτε των άστρων, ούτε των στοιχειών

και άλλοτε Βάκχος

ανεξάρτητος Θεός

απόλυτος και φυσικός.

Είσαι λεπτό φως και το σώμα του κόσμου

και εγώ όχλος φανατισμένος, αδιάσπαστος

σε ακολουθώ με μαχαίρια…

Advertisements

One thought on “Άτιτλο #2

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s